Waarom Michael Jordan ooit de beroemdste mens ter wereld was

Micheal Jordan tart de zwaartekracht tijdens een wedstrijd van zijn Chicago Bulls tegen Orlando Magic in 1996. ©AFP

Geen sport op tv? Niet getreurd. Laaf u aan de Netflix-documentaire over een van de meest mythische atleten aller tijden: Michael Jordan.

Sportfans leuteren graag een eind weg over wie nu voor eens en voor altijd de GOAT, de Greatest Of All Time, in hun favoriete spelletje is. Messi of Ronaldo? Federer of Nadal? Merckx of Coppi? Dat debat bestaat niet in basketbal, een sport met veel supersterren, maar slechts één grootmeester. En dat is Michael Jordan, de (super)man die in de jaren 90 de Chicago Bulls zes keer kampioen van de NBA maakte.

Jordan is een machine met een over-mijn-lijkmentaliteit voor wie maar één ding telt: winnen.


Meer dan twintig jaar na die laatste titel zendt Netflix nu 'The Last Dance uit', een docureeks met nooit eerder getoonde fly-on-the-wall beelden van een cameraploeg die exclusieve toegang kreeg tot His Airness en de zijnen gedurende het seizoen 1997-1998. We zitten Jordan op zijn huid van de kleedkamer tot de privéjet. Tot 18 mei komen er iedere week twee afleveringen bij. De teller staat nu op zes.

In een van de openingsscènes zien we Jordan aankomen in Parijs voor een exhibitiewedstrijd, en lijkt het of The Beatles geland zijn. In de gekte bedelen zelfs journalisten voor een handtekening. (Jordan weigert.) Het is moeilijk te overschatten hoe groot Jordan was in die tijd. Zoals Oprah Winfrey hem aankondigt: ‘Hier is waarschijnlijk de beroemdste mens op de planeet.’ Ook Larry Bird van de Boston Celtics, een van de grootste basketters van de jaren 80 (het pre-Jordan tijdperk), draagt bij aan de hagiografie als hij na een wedstrijd waarin Jordan meer dan 60 punten heeft gescoord, zegt: ‘Dat was niet Michael Jordan. Dat was god vermomd als Michael Jordan.’

'The Last Dance', gemaakt door de sportzender ESPN, volgt dat laatste seizoen vol drama en intriges, en springt terug in de tijd om het verhaal van Jordans carrière te vertellen. Daarbij geeft hij zelf commentaar, samen met tientallen andere getuigen. De reeks is ook een portret van zijn Bulls en dan vooral zijn voornaamste sidekicks: trouwe underdog Scottie Pippen en excentriekeling Dennis Rodman. En van coach Phil Jackson, met wie Jordan zo close was dat hij aan het begin van het finale seizoen, wanneer de teameigenaar Jackson wil ontslaan, verklaart dat hij nooit meer voor iemand anders zou spelen.

Natuurkundige wetten

Tien keer Michael Jordan


Tegen de achtergrond van die spanningen is het smullen van de beelden van Jordans onwaarschijnlijke en ongrijpbare fysieke exploten. Hoe hij lacht met verdedigers, hoe hij natuurkundige wetten tart en altijd een tel langer in de lucht blijft hangen dan eigenlijk zou mogen. Jordan pivoteert, springt, zweeft en scoort met zijn iconische dunk of met wat toch een van de mooiste bewegingen in de sport moet zijn: een jumpshot dat uit zijn handen verdwijnt en met een perfecte boog in de ring zakt.

Wat?
Documentaire over het laatste seizoen van de NBA-legende Michael Jordan

Waarom de moeite?
Het is een nooit eerder getoond portret van een van de allergrootsten. En het is in deze vervelende tijden bovenal balsem voor de ziel van sportliefhebbers die het nu al twee maanden zonder hun routineuze opstoot van adrenaline moeten doen, zonder de spanning van een op zich banaal maar toch levensbelangrijk spel.

Waar?
Netflix


De tiendelige reeks is ook rauw: topsport draait niet alleen om zuiver talent maar om maniakale toewijding. Jordan is een machine met een over-mijn-lijkmentaliteit voor wie maar één ding telt: winnen. Wie daar niet aan meehelpt, mag beschikken. De basketbalheld is een harde leider die ploeggenoten op training afsnauwt en tegenstanders in wedstrijden opjut. De grens tussen pesterij en competitiedrang is soms dun. Een mentaliteit, zo leren we, die komt van zijn jeugdjaren in Wilmington, North Carolina.

Blijft de vraag: waarom nu? Waarom lagen de opnames twee decennia in een schuif vooraleer de keizer himself de goedkeurende knik gaf en er een documentaire mocht komen? Ook hier zou Jordans obsessie om de beste te zijn een rol spelen. Er wordt gespeculeerd dat hij aanvoelde dat zijn status als GOAT misschien wel zou vervagen. Er was al de betreurde Kobe Bryant die aan zijn troon schudde, er is Lebron James, er waren de Golden State Warriors. Hoe meer tijd verstrijkt, hoe verder de wonderjaren van Jordan en de Bulls in de achteruitkijkspiegel liggen.

Wandelende 'brand'

De documentaire geeft hem in ieder geval een kans om volledig de controle te behouden over zijn eigen legacy. Zo is het idee ook aan hem verkocht in 1997: laat ons filmen en je hebt ofwel een unieke brok sportgeschiedenis, ofwel een mooie collectie privévideo’s. En als er één atleet zich bewust was van de waarde van zijn beeltenis, dan wel de man die letterlijk een wandelende ‘brand’ werd. Jordan is miljardair dankzij zijn deal met Nike, de sportreus boven het merk Air Jordan, bekend van zijn iconische logo van een met gespreide benen dunkende basketter.

The 'Last Dance' is jeugdsentiment voor wie oud genoeg is om de Jordan van de jaren 90 te hebben meegemaakt. Het is een nooit eerder getoond portret van een van de allergrootsten. En het is in deze vervelende tijden bovenal balsem voor de ziel van sportliefhebbers die het nu al twee maanden zonder hun routineuze opstoot van adrenaline moeten doen, zonder de spanning van een op zich banaal maar toch levensbelangrijk spel.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud