Vlaams robotschip waagt zich aan nieuwe Atlantische oversteek

De Mahi, hier in rustig vaarwater, probeert in september opnieuw de Oceaan over te steken.

Vier Vlaamse ingenieurs ondernemen in september een tweede poging om hun autonoom vaartuig Mahi de Atlantische Oceaan te doen oversteken.

De boot Mahi is tegelijk het resultaat van een uit de hand gelopen hobbyproject, een wetenschappelijke missie en het mogelijke begin van een commercieel bedrijf. Het zelfsturende vaartuig werd ontwikkeld door vier Leuvense ingenieurs met een zwak voor zeilen en de zee. Zo’n zes jaar geleden vatten ze het idee op om een onbemand vaartuig de Atlantische Oceaan over te laten steken.

De essentie

  • Vier Vlaamse ingenieurs proberen hun zelfvarende boot Mahi in september de Atlantische Oceaan over te sturen.
  • Na een mislukte poging in 2019 werd het ontwerp verbeterd.
  • Ook in het VK staat een oversteekpoging op stapel.

Eind juli 2019 begon het vier meter lange bootje aan zijn tocht vanaf de Franse Atlantische kust. Maar 200 kilometer verder, op de grens van het continentaal plat, deed een onvoorziene zware storm de Mahi kapseizen. ‘We waren al thuis, maar zijn onmiddellijk teruggekeerd. We hebben de Mahi met een avontuurlijke reddingsactie zelf uit de zee gehaald, met een gehuurde boot en een paar extra bidons benzine’, vertelt initiatiefnemer Pieter-Jan Note.

Het team besloot niet veel later dat ze een nieuwe poging wilden wagen. Ze zijn volop testen aan het uitvoeren met de Mahi 2.0 om in september aan de grote oversteek te beginnen. De exacte datum en vertrekplaats - wellicht in Portugal - liggen nog niet vast.

Kantelen

De nieuwe boot werd op verschillende punten verbeterd. Als hij kapseist, kantelt hij vanzelf naar een stabiele positie (zie filmpje). 'Ook de elektronica aan boord hebben we robuuster gemaakt', zegt Note. De Mahi heeft heel wat apparatuur aan boord die je ook op een bemand vaartuig vindt, zoals een AIS-identificatiesysteem en camera’s om de omgeving in de gaten te houden.

De vaarroute is in principe voorgeprogrammeerd, maar de Mahi kan daarvan afwijken voor de veiligheid.
Pieter-Jan Note
Initiatiefnemer Project Mahi

Die camerabeelden worden geanalyseerd door een algoritme dat bijvoorbeeld een ander schip kan herkennen. ‘De vaarroute is in principe voorgeprogrammeerd, maar de Mahi kan daarvan afwijken voor de veiligheid’, zegt Note.

Daarnaast heeft het bootje, in samenwerking met het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ), heel wat sensoren aan boord voor oceanografisch onderzoek. Behalve sensoren om de kwaliteit van de atmosfeer en het water te meten is er een sensor die geluiden onder water kan detecteren, om de aanwezigheid van zeezoogdieren, zoals walvissen of dolfijnen, in kaart te brengen. De data worden gecomprimeerd en doorgestuurd via een satellietverbinding.

Batterijen

Voor de energievoorziening krijgt de Mahi 2.0 twee grote batterijpacks mee. Ook hier bepaalt een algoritme waarvoor de energie prioritair gebruikt wordt. Als de zon even niet schijnt, kan het bootje bijvoorbeeld beslissen te stoppen met varen.

Deze maand zou de Mayflower, een zelfvarende trimaran van Brits-Amerikaanse makelij en met sponsorgeld van IBM, vanuit het Britse Plymouth naar Amerika vertrekken.

Note is aan de slag bij het onderzoekscentrum Flanders Make, dat het project ook sponsort. Hij hoopt dat het Mahi-platform op termijn kan worden ingezet voor commerciële toepassingen. Vaartijd op zee is een dure aangelegenheid, waardoor het economisch interessant kan zijn voor bepaalde taken - denk aan de inspectie van offshore windparken - een onbemand bootje in te zetten.

Het aantal initiatieven om met zelfvarende bootjes de oceanen te verkennen neemt toe. In 2018 slaagde het Noorse bedrijf Offshore Sensing erin een bootje op eigen kracht van Canada naar Ierland te laten varen. Deze maand zou de Mayflower, een zelfvarende trimaran van Brits-Amerikaanse makelij en met sponsorgeld van IBM, vanuit het Britse Plymouth naar Amerika vertrekken.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud