Sucraf | Van platte plantage tot sappige suikerspin

Paul Kronacker, van Sucraf ©wim kempenaers (wkb)

Een koerswinst van 80 procent realiseren met iets wat je de facto kwijt bent: die stunt haalde de holding Sucraf het voorbije jaar uit. De aandeelhouders hebben weer een sprankeltje hoop.

Eerst even ons geheugen opfrissen. De holding Sucraf bezat een derde van Sucrerie de Kiliba (Sucki), een suikerrietplantage annex fabriek in Zuid-Kivu (Congo). Die plantage werd midden jaren negentig verwoest. In de aanloop naar de Congolese presidentsverkiezingen van 2011 werd Sucki de speelbal van politieke manoeuvres en werd het doorverkocht aan een schimmige Tanzaniaanse groep, zodat Sucraf zijn belang feitelijk kwijt was. De familie Kronacker, de referentieaandeelhouder van Sucraf, ondernam gerechtelijke stappen, maar die haalden niets uit. Erger nog, een van haar advocaten werd vermoord en ontgoochelde werknemers sloegen aan het plunderen.

Aandeelhouders kijken met spanning uit naar de BAV die de nieuwe referentieaandeelhouder Value8 moet samenroepen. Daarop moeten niet alleen nieuwe bestuurders worden benoemd, maar moeten de aandeelhouders ook stemmen over een of andere kapitaaloperatie. Maar vooral hopen ze meer zicht te krijgen op de weg die Value8 met Sucraf wil bewandelen. Probeert De Vries in Congo nog iets uit de brand te redden? Of stopt hij iets anders in de beursschelp?

De familie Kronacker, die via Group Sopex jarenlang alle kosten van Sucraf droeg, oordeelde begin februari (1) dat het welletjes was geweest. Aangezien de overige aandeelhouders niet bereid waren bij te dragen in de kosten, stelde ze voor Sucraf in vereffening te stellen. Een buitengewone algemene vergadering moest zich erover uitspreken. In het jaarverslag (2) deed voorzitter Paul Kronacker, de zoon van de oprichter van de plantage, nog eens uitvoerig uit de doeken hoe hopeloos de toestand wel was. De Congolese politiek heeft zich aan het dossier verbrand en zelfs president Kabila in nauwe schoentjes gebracht. Er zat niets anders op dan de stekker uit Sucraf te trekken.

Op de algemene vergadering van 10 juni (3) bleek dat de Vlaamse aandeelhouders zich erbij hadden neergelegd dat ze alles kwijt waren, maar niet de Waalse. Bestuurder Guido Wallebroek zorgde voor een lichtpuntje: hij zou een koper zoeken voor de beursnotering, wat de aandeelhouders misschien nog iets kon opleveren.

De ‘fatale’ BAV vond uiteindelijk pas plaats op 20 augustus. Daags daarvoor (4) verscheen een deus ex machina: Value8, de investeringsmaatschappij van de Nederlander Peter-Paul de Vries, nam het volledige belang van de familie Kronacker in Sucraf (goed voor 26 procent) over. Wat hij met de plantageholding van plan was - De Vries is een specialist in het verhandelen van lege beursschelpen - was niet meteen duidelijk, maar plots was er wel weer perspectief. Op de BAV van 20 augustus stemden de aandeelhouders unaniem tegen de invereffeningstelling. Er rezen wel veel vragen, die voorlopig onbeantwoord blijven. Een tweede gevolg van de instap van Value8 in het kapitaal is dat de koers steil omhoogschoot. We spreken van een verachtvoudiging van de koers.

Begin september (5) kondigde de nieuwe referentieaandeelhouder aan dat hij de financiële structuur van Sucraf wil opkrikken. Eind september waren er nog (rode) halfjaarcijfers maar sindsdien is het windstil. De koers van het aandeel zakte weg tijdens de oktobercrisis, maar herstelde zich nadien.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud