Zollverein, Essen: de mooiste mijn ter wereld

©© Peter Langer

Ik zat de laatste drie jaar van mijn humaniora in Genk op school. Elke dag reed ik samen met mijn vader - die op dezelfde school geschiedenis gaf – van Bree naar Genk via de mijnschachten en steenkoolbergen van Zwartberg en Waterschei. Mijn Italiaanse lievelingsoom werkte in de mijn van Zwartberg. Het maakt dat ik vandaag nog altijd een warm gevoel krijg wanneer ik door oude mijnstreken rijd, hoe lelijk en afgetakeld ze ook zijn.

In augustus gaat De Tijd op zoek naar het mooiste gebouw ter wereld. 18 redacteurs kozen hun 25 favoriete gebouwen, goed voor een prachtige top 100. De winnaar onthullen we op 29 augustus.

Er zijn in ons land meerdere voorbeelden van geslaagde herbestemmingen van mijnterreinen: de MAC’s in Grand Hornu bij Bergen, de mijn van Marcinelle of C-Mine in Winterslag. Maar mijn favoriete mijnsite ligt in Noordrijn-Westfalen in Duitsland: Zollverein in Essen.

Deze kolenmijn was ooit de grootste en modernste ter wereld. In deze mijn werd 135 jaar lang steenkool gedolven en verwerkt, tot hij in 1986 werd stilgelegd. Met zijn door Bauhaus beïnvloede architectuur en gevels van rood baksteen is het een echt pareltje.

In architectuurmiddens staat de Zollverein terecht bekend als ‘de mooiste mijn ter wereld’.

Vijf jaar geleden was ik op reportage in het Ruhrgebied voor een artikel over het cultuurjaar Ruhr2010. De Zollverein was toen het middelpunt van dat cultureel feestjaar. Rem Koolhaas bouwde ter gelegenheid van het cultuurjaar een prachtige oranje roltrap naar een van de hoofdtorens. De volledige site was omgevormd tot een culturele en creatieve hub met twee musea - een mijn- en een designmuseum - en een bedrijvencentrum.

De oranje roltrap van Rem Koolhaas, met 2 schachttorens op de achtergrond. ©Marcel van den Bergh/Hollandse Hoogte

Enkele maanden geleden was ik er opnieuw. Het gevaar van zulke temporaire evenementen in economisch kwetsbare gebieden - het Ruhrgebied is een van de armere regio’s van Duitsland - is dat de activiteit uitdooft na afloop van de feestelijkheden. En het staal langzaam verroest. Tot mijn grote genoegen en blijdschap was daar niets van aan in Essen. Het zwarte goud blinkt er nog steeds.

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud