Vast in Lissabon

Tijd-collega Dirk Selleslagh zit door de gevolgen van de aswolk vast in Lissabon. Zijn relaas leest u hier.

Nooit ga ik nog de deur uit zonder laptop! Een weekje voor jezelf de stekker van het wereldwijde web uittrekken klinkt fantastisch als je denkt dat je leven zich heel even alleen maar zal afspelen tussen wandelingen in de Andalousische Sierra de Aracena en het aanmaken van een houtvuur 's avonds.

Maar als een vulkaan op duizenden kilometers afstand ervoor zorgt dat een kleine luchthop van Faro over Lissabon naar Brussel tot zijn 19de-eeuwse proporties van 2300 kilometer over land wordt teruggebracht, dan slaat een acute drang naar informatie toe. En wat krijg je dan aan info: situatieschetsen via SMS van een vriend waarvan je niet altijd weet of hij het ernstig meent of grappen aan het maken is - double check is dus iedere keer aangewezen - en voor de rest heel veel 'naar het schijnt'-berichtgeving van lotgenoten in de wachtrij die millimetergewijs opschuift naar luchthavenbedienden die het ook niet meteen weten.

Stikjaloers word je op de eigenaars van die blinkende laptops die als echte masters of the universe boven op de informatieberg zitten. Wat weten zij dat ik ook zou moeten weten ? Hebben zij al online kunnen overboeken naar een andere datum ? Hebben zij al zicht op alternatief vervoer ?

Een beetje radeloos probeer je je achterstand op te halen via het enige jackpotachtige toestel op de luchthaven dat toegang tot het internet verschaft. Maar als je laatste stuk nikkel in de gleuf verdwijnt moet je het opgeven. De enige buit zijn enkele telefoonnummers van hotels in Lissabon.

De prijs? Een detail!

Snel bellen, want 'naar het schijnt' zit heel Lissabon volgeboekt. Als je daar dan toch geraakt met de enige vlucht vanuit Faro die niet is geschrapt, dan wil je ook een dak boven het hoofd. Bij het eerste nummer dat je draait, hoor je inderdaad dat alles vol zit. Bij het tweede nummer heb je meer geluk, voor het dubbele van de prijs van de eerste optie weliswaar, maar so what. In tijden van schaarste is de prijs een detail.

In het luxehotel waar we hebben geboekt krijgen het uit de kluiten gewassen zwembad, de fitnesszaal en de cocktailbar niet de aandacht die ze verdienen. Vermoedelijk zijn ook alle kamers leeg, want iedereen staat in de inkomhal aan te schuiven voor 2 schaarse computers. De bastards die met hun laptops via de gratis wifi van het hotel het web aan het betokkelen zijn, worden argwanend in het oog gehouden.

Het is pas als je na je beurt achter de computer bent te weten gekomen dat er voorlopig geen nieuwe informatie te rapen valt dat de echte problemen zich aftekenen. We hadden maar voor 1 week schone kleren mee en de deo hebben we in Spanje laten staan.

Voor mijn concurrenten in de ratrace richting Brussel: intussen bedien ik mij voor mijn jacht op informatie en het in orde brengen van mijn tickets ook al van een internetcafe waar de lingua franca Bengali is maar waar je tenminste in je beduimeldde hokje kan tokkelen zonder de hete adem in je rug van een hele rij wachtenden. En voor wie - we hopen nog altijd donderdag - naast ons in het vliegtuig zit: dat van die schone kleren en die deo is intussen verholpen

Dirk Selleslagh

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud