4. Anna Karenina

De synopsis van ‘Anna Karenina’ leest als een soap. Getrouwde vrouw wordt verliefd op andere man, begint relatie, wordt uitgespuwd door de maatschappij, gaat toch door, wordt ongelukkig en jaloers in die nieuwe relatie en pleegt getormenteerd zelfmoord.

Parallel zijn er nog zo’n tien verhaallijnen, bij vrienden, familie en kennissen. En ook die gaan over verliefdheid, ruzies, roddels, leven en dood. 

Een soort 19de-eeuwse ‘Thuis’ of ‘Familie’ dus. En toch wordt ‘Anna Karenina’ in lijstjes vaak als het mooiste boek uit de wereldliteratuur beschouwd. Hoe dat komt? Omdat het - net als een soap - alle aspecten uit ieders leven beschrijft, maar dat - in tegenstelling tot een soap - op de meest verfijnde en diepzinnige manier doet. 

De tragische zoektocht naar liefde en geluk van Anna Karenina, haar minnaar Vronski, de landheer Levin en zijn vrouw

Kitty in het arostacritische Rusland van de 19de eeuw verheft Tolstoj tot een diepmenselijk tractaat over verliefdheid, zelfbedrog, maatschappelijke hypocrisie en twijfel. Dat klinkt zwaarder dan het is. Daarvoor word je te veel meegesleurd in de verhaallijnen. Dat levert 800 pagina’s lang een soms frustrerende leeservaring op: op sommige momenten wil je het boek even neerleggen om de woorden van de personages te laten doordringen, maar de kracht van het verhaal dwingt je voort te lezen.

Het mooie is dat Tolstoj nooit belerend wordt. Anna Karenina en Konstantin Levin zijn op zoek, twijfelen, veranderen van gedacht, proberen zichzelf te overtuigen van dat andere gedacht, worden uiteindelijk weer zichzelf en twijfelen opnieuw. Het leven zoals het is, dus.

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud