portret

Nuchtere popzanger met een koopmansgeest

Hij bewondert Bob Dylan voor zijn literaire meesterschap en Ed Sheeran voor zijn onstuitbare werkethiek. ‘Mijn label wilde me op vakantie sturen, maar ik heb daar geen nood aan’, zegt Milo Meskens.

Milo Meskens is een uur te laat op de afspraak. Kapsones van een jonge rockster? Nee, de schuld van de navigatieapp Waze, die zijn auto naar de andere kant van de stad dirigeerde. ‘Ik ben geen bad ass’, zal hij in het komende uur waarin de woorden en gedachten eruit gutsen wel drie keer te zijner verdediging zeggen.

Brave New Belgians

Wie zijn de Romelu Lukaku, Eden Hazard en Nafi Thiam van de belpop? De Tijd praat deze zomer met aanstormende muziektoppers over hun ambities en toekomstdromen. Negen Brave New Belgians.

De 22-jarige Deinzenaar is de enige singer-songwriter in deze reeks. Een doorsneetwintiger maakt tegenwoordig hiphop of bijdetijdse elektropop. Hij dj’t.

Meskens voelt niet de drang om baanbrekend of eigentijds te zijn. Maar hij springt er wel tussenuit, op zijn manier. Hij viel ons voor het eerst op toen we enkele jaren geleden als jurylid van een muziekwedstrijd honderden demo’s moesten beluisteren.

Het was een verademing om tussen al die rappers, dance-adepten of ruige rockers gewoon een jongen met een gitaar te horen. Met songs die verrassend volwassen klonken voor een tiener en een stem die grijpt en niet loslaat.

Voor dat muziekconcours werd hij niet geselecteerd. Datzelfde jaar haalde hij wel de finale van De Nieuwe Lichting, de talentenwedstrijd van Studio Brussel.

De debuutsingle van Milo Meskens: 'Here With Me'

Begin 2016 verscheen zijn eerste single, ‘Here With Me’. Hoewel er interesse was van een platenmaatschappij, gaf hij de single uit in eigen beheer. Het was een tactische zet om de aanbiedingen van labels af te houden, vertelt hij.

‘Ik wilde een hefboom hebben, een verhaal om aan labels voor te leggen. Wie niets te vertellen heeft, is kwetsbaar en geeft de tegenpartij tijdens onderhandelingen munitie om het laken naar zich toe te trekken.’

Trede per trede

‘Here With Me’ werd een hit. Verschillende labels wilden hem binnenhalen. Hij zocht een manager en trok van onderhandelingstafel naar onderhandelingstafel. Tussen de eerste gesprekken en zijn handtekening, die hij uiteindelijk bij Universal Music zette, verstreek een jaar van sjacheren en afwegen.

Op haar allerbest klinkt popmuziek zo simpel dat het een vraagstuk wordt.
Milo Meskens
Singer-songwriter

‘Ik wilde 100 procent zeker weten wie ik voor me had, en dat ook de tegenpartij wist met wie ze te maken had: iemand die heel goed weet wat hij wil en obsessief en veeleisend is, voor zichzelf en voor zijn omgeving. Ik haat half werk. 50 procent, dat marcheert niet voor mij. Mijn carrière is als een trap die ik trede per trede opbouw. In mijn hoofd is die trap oneindig hoog.’

Milo Meskens
  • Singer-songwriter
  • Geboren in Vilvoorde, opgegroeid in Deinze
  • Muzikale voorbeelden: Ben Howard, Ed Sheeran, Bob Dylan, Milow
  • Onder meer te zien op: Suikerrock in Tienen, Midzomer in Leuven en de Bollekes-feesten in Antwerpen

Zijn debuutalbum ‘Contrast’ verscheen in maart. Met de platenfirma voelt het goed omdat iedereen elkaar in zijn waarde laat.

‘Universal is een ‘major label’. Naar verluidt betekent dat minder dan vroeger, maar ze beschikken nog steeds over een promomachine die kleine labels niet hebben. En vooral: ze luisteren echt naar me. Ik heb de singles van mijn album zelf gekozen, ook al was Universal niet altijd overtuigd. Van ‘Stone Cold Liar’ dachten ze dat het zou floppen, maar dat nummer heeft het goed gedaan.’

We vertellen hem dat we aan Milow moeten denken als we hem zo welbedacht over de zakelijke kant van de muziek horen uitwijden.

Hij knikt. ‘Ik heb altijd naar hem opgekeken, zowel muzikaal als voor zijn opvattingen over de muziekbusiness. Hij is mijn mentor, en een goede vriend. Ik weet het: hij is een erg polariserende zanger. You love him or you hate him. Maar je kunt er niet omheen dat hij van muziek houdt en dat hij zijn hand in het vuur durft te steken voor jonge artiesten.’

School of carrière?

Milo Meskens brak in oktober zijn gitaaropleiding aan het conservatorium af. Hij zat in het vierde en laatste jaar.

‘Ik had voor die studie gekozen in functie van een carrière in de muziek. Opeens had ik die carrière, met als gevolg dat de school vooral veel energie opslorpte. Het was een schizofrene situatie.’ Hij heeft geen spijt van zijn beslissing.

‘Ik ben niet rijk, en ik moet hard werken. Als ik me zo hard zou smijten in een andere sector, zou ik waarschijnlijk met een Audi rondrijden. Nu heb ik een kleine Renault. Daar schaam ik me niet voor. Want ik mag 168 uur per week met muziek bezig zijn. Dat is het grootste cadeau dat het leven me kon geven.’

Milow en Meskens vissen in dezelfde vijver. ‘Muzikaal mikken we inderdaad zowat op hetzelfde publiek. Maar ook al zijn we concurrenten, Milow schrikt er niet voor terug om al zijn geheimen op tafel te leggen. Dat siert hem. Pas op, hij kan ook bijzonder streng zijn. Ik kan een uitbrander krijgen als hij vindt dat ik niet hard genoeg werk. Succes komt er niet zomaar, zegt hij dan. Hij heeft gelijk: talent is één ding. Voor wie er niet voor wil werken, dreigt de vergeetput. Zeker in een volatiele industrie als de popmuziek, waarin je maar zo goed bent als je laatste single of optreden.’

Vindt hij zichzelf een harde werker? ‘Ik mag het hopen, ja. Ik had voor mijn debuutplaat honderd songs geschreven. Niets wilde ik aan het toeval overlaten. Dat is mijn grootste talent, denk ik. Niet mijn muzikale talent, maar het feit dat ik er alles voor wil opofferen. Tot op zekere hoogte is er voor mij geen leven buiten de muziek. Van muziek word ik veruit het gelukkigst. Ik kan dat niet loslaten of een paar dagen lanterfanten. Mijn label wilde me voor de festivalzomer even op vakantie sturen, maar ik had daar geen nood aan.’

Essentie van muziek

Dezelfde onstuitbare werkethiek bewondert hij ook in een andere artiest you love to hate: de Britse popster Ed Sheeran.

©Brecht Van Maele

‘Hij stalkte belangrijke producers tot ze met hem wilden werken. Zijn muziek straalt een vakmanschap en authenticiteit uit die ik ergens ook nastreef. Ed Sheeran laat misschien niet in het allerdiepste van zijn ziel kijken, zoals andere songschrijvers die ik adoreer, genre Bon Iver, Damien Rice of Ben Howard. Songs moeten niet altijd moeilijke vraagstukken zijn. Ik schrijf graag teksten die volkomen duidelijk zijn. Het is wat ik denk en voel: oprecht en eerlijk. Dat blijft voor mij de essentie van muziek: gevoelens tonen.’

Op haar allerbest, zegt hij, klinkt popmuziek zo simpel dat het toch een vraagstuk wordt.

Meskens begint te zingen: ‘Sun down, yellow moon, I replay the past, I know every scene by heart, they all went by so fast.’ De jonge Oost-Vlaming vraagt of ik het ken. ‘‘If You See Her, Say Hello’ van Bob Dylan. Dat is zo duidelijk en herkenbaar. Iedereen heeft het al meegemaakt en toch kan niemand het beter verwoorden. Bloedmooi. De dag waarop ik dat gevoel kan losmaken bij een massa mensen, ligt de hoogste trede van de trap binnen handbereik.’

Volgende week: Jente Pironet (Portland)

Beluister de muziek van Brave New Belgians

 


Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content