Brexitchaos haalt pond onderuit

©REUTERS

Net als politiek Londen is het Brits pond aan een slowmotioncrash bezig, met een veertiende verliesbeurt op rij.

Mocht u zich afvragen hoe het met de brexit gesteld is, don't ask.

De Britse premier Theresa May beleeft haar zwanenzang en het is volstrekt onduidelijk of haar opvolger in de Conservatieve Partij wél een plan heeft voor de vraag waar Westminster nu al bijna drie jaar mee worstelt: hoe het Verenigd Koninkrijk zonder al te grote kleerscheuren uit de Europese Unie loodsen, zoals de Britten in juni 2016 bij referendum verkozen. 

De chaos weegt op het Brits pond, dat aan een salamicrash bezig is en voor de veertiende dag op rij een tik krijgt. Eén euro levert nu meer dan 88 pence op, tegenover 85 pence op 3 mei. Dat was toen voor sterling het hoogste peil in twee jaar. Ook tegenover de Amerikaanse dollar verliest het pond terrein. 

De zaagtandbewegingen van de Britse munt zijn onlosmakelijk verbonden met de kans die beleggers een brexit zonder deal toeschrijven. Zo'n brexit zou niet alleen extreem chaotisch zijn, hij zou het Britse bedrijfsleven ook in één trek van zijn belangrijkste afzetmarkt afsnijden. 

Braderie

Daarom dat het pond zakt naarmate beleggers een no-dealbrexit waarschijnlijker achten. Zonder toegang tot de Europese eenheidsmarkt moet het Britse bedrijfsleven zichzelf via een tuimelend pond collectief braderen om aantrekkelijk te blijven voor buitenlandse bedrijven. 

Een afbrokkelend pond is een kopwind voor een aantal Belgische beursgenoteerde bedrijven die een belangrijk deel van hun omzet in het Verenigd Koninkrijk realiseren en elk verdiend pond in minder euro's vertaald zien.

Ironisch genoeg gaat een zwak pond zo ook gepaard met een sterke Londense beurs. De Footsie zit propvol multinationale bedrijven als Glaxo SmithKline, BP, Royal Dutch Shell en HSBC: stuk voor stuk bedrijven die weinig uitstaans hebben met de Britse economie en het gros van hun inkomsten in het buitenland halen: dollar, euro, Chinese yuan...

De beurskoers van een bedrijf is niets meer dan de verdisconteerde huidige waarde van de toekomstige kasstromen. Die kasstromen in dollars, euro’s ... zijn omgerekend naar een tuimelend pond plots een stuk meer waard.

De keerzijde is wel dat een goedkoper pond de koopkracht van de Brit aanvreet en dus ook op de economische groei dreigt te wegen. 

Belgische kopwind

Een afbrokkelend sterling is ook een kopwind voor een aantal Belgische beursgenoteerde bedrijven die een belangrijk deel van hun omzet in het Verenigd Koninkrijk realiseren en elk verdiend pond in minder euro's vertaald zien. 

Denk aan de textiel- en coatingspecialist Sioen  , die met het Britse James Dewhurst eind 2017 zijn grootste overname ooit deed. Over 2018 was het belang van het VK in de groepsomzet met 5,6 procent  relatief beperkt, omdat de Britten een belangrijk deel van hun productie exporteren en ook in de Amerikaanse deelstaat Georgia een fabriek hebben. 

Sioen heeft een 'natuurlijke' indekking voor een tuimelend pond: een Britse fabriek.

Merk op dat Sioen wel een 'natuurlijke' indekking heeft voor een tuimelend pond: een Britse fabriek. Daardoor dalen samen met de opbrengsten ook de kosten, waardoor de marges in principe minder aangetast worden. 

Lotus Bakeries   zet via de overnames van BEAR en Nakd - twee producenten van gezonde tussendoortjes - en Kiddylicious (fruitsnacks voor kleine kinderen) al enkele jaren stevig in op de Britse markt. Over 2018 was het VK met 123 miljoen euro omzet al uitgegroeid tot de tweede belangrijkste markt (na België) voor de koekjesfabrikant, goed voor meer dan een vijfde van de groepsomzet. 

De tapijtenfabrikant Balta   realiseerde tot voor kort nog meer dan een vijfde van zijn omzet in het VK, maar dekt zich wel deels in door een belangrijk deel van de Britse verkoop in euro te factureren. De residentiële tak van Balta haalt zelfs meer dan de helft van zijn omzet over het Kanaal, maar heeft het nu moeilijk omdat Britten hun jarenlange voorliefde voor vasttapijt afzweren. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie