De waanzin in de brievenbus

De brievenbus van zowat elke Belg ondergaat dezer dagen een verkiezingspamfletten-bombardement. Wie in Brussel woont, krijgt het nog iets harder te verduren. Naast de Vlaamse flyers krijgen Brusselaars ook nog massaal Franstalige brochures toegestuurd. Maar mag dat eigenlijk wel, zo'n papieren aanval op de kiezer?

In deze digitale tijden houden de politieke partijen vast aan de traditionele campagnemiddelen. En mijn brievenbus heeft het geweten. Die krijgt elke dag hopen verkiezingsdrukwerk te slikken. Zo zat Joëlle Milquet, die de cdH-lijst voor het Brussels parlement trekt, als stripfiguur in de brievenbus.

De huidige minister van Binnenlandse Zaken belooft ons tegen heel wat onheil te beschermen. Ze schiet N-VA-voorzitter Bart De Wever met een laserpistool de ruimte in. Kwestie om de roep naar confederalisme voor eens en voor altijd uit te schakelen.

Misschien nog opvallender was de ‘persoonlijke’ PS-flyer. De Franstalige socialisten busten boekjes waarop de voornaam van de geadresseerde prijkte. En dat niet alleen op de voorpagina, maar ook binnenin het verkiezingsdrukwerk. Kwestie van nog eens in de verf te zetten hoe efficiënt de PS-machine is.

Balpencorrecties

Een ander – ietwat knullig - voorbeeld is de brochure van CD&V-politicus Dries Cools. Hij vergat te vermelden op welke lijst hij opkomt. Goedkoop is al dat drukwerk niet, dus in plaats van de flyer opnieuw af te printen, schreef hij er in balpen bij dat hij voor de Kamer opkomt.

Bovenstaande drie brochures, trokken de aandacht. Maar het meeste verkiezingsdrukwerk belandde direct in de vuilnisbak. Een ecologisch manier van campagne voeren zijn die flyers niet.

Niets aan te doen

Toch blijkt er weinig aan te doen aan het verkiezingsbombardement. Een sticker op uw brievenbus waarop u vraagt om geen reclame of regionale pers te posten, houdt de propaganda alvast niet tegen. Postbodes zijn wettelijk verplicht om de flyers toch in de brievenbus te posten. De overheid meent immers dat elke stemgerechtigde geïnformeerd moet worden voor de verkiezingen.

Ook verkiezingsdrukwerk op naam, zoals de PS rondstuurde, is perfect legaal. Elke partij krijgt in de aanloop naar de verkiezingen een lijst met alle kiezers uit de kieskring. Die bevat bijvoorbeeld de naam en voornaam en de geboortedatum van de potentiële kiezer.

Thunderclap

Moraal van het verhaal: veel meer dan in stilte lijden kunnen we niet. Al is er ook goed nieuws: normaal trekken we pas in 2018 terug naar de stembus om een nieuw gemeente- of stadsbestuur te kiezen. De komende vier jaar laten de poltici u dus met rust. En in 2018 is het sturen van drukwerk hopelijk even ouderwets als het verzenden van gele briefkaarten, zodat niemand nog de moeite doet om per post flyers op te sturen.

Vooraleer u droomt van betere tijden: de N-VA heeft met Thunderclap alvast een digitaal alternatief voor het pamflettenbombardement gevonden.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud