Zere schenen

©EPA

Spektakel in de Wetstraat: de gewezen en de huidige federale ministers van Financiën, deel uitmakend van dezelfde coalitie, die elkaar openlijk verwijten toeslingeren.

Didier Reynders, vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken (MR) begon ermee. Reynders heeft het nooit verteerd dat hij in 2011, toen de regering Di Rupo I, werd gevormd, het departement Financiën dat hij twaalf jaar lang had geleid, uit handen moest geven. Voor Reynders is dat altijd de ideale basis geweest om zijn machtsbasis uit te bouwen en zijn opeenvolgende kabinetschefs op strategische posten te plaatsen: Jean-Paul Servais bij de FSMA, Peter Praet bij de Nationale Bank, Koen Van Loo bij de Federale Participatie- en Investeringsmaatschappij, en zo meer.

Minister van Buitenlandse Zaken is ook een prestigieuze post. Maar Reynders heeft heimwee naar Financiën.

In zijn pas vertaalde boek 'Zonder taboes' kon Reynders dan ook niet aan de verleiding verstaan om enkele speldenprikken uit te delen aan zijn opvolgers, Steven Vanackere en Koen Geens (beide CD&V). Speldenprikken? Eerder enkele goedgemikte slagen. Op de neus. De 'pestbelastingen' die de regering Di Rupo invoerde, mogen volgens Reynders op het conto van zijn beide opvolgers worden geschreven. 'Toen ik minister van Financiën was, vermeed ik maatregelen te nemen die Unizo en Voka als crimineel bestempelen', aldus Reynders.

Vanackere liet de verwijten niet over zich heen gaan, en sloeg terug: 'Reynders was geen goede minister van Financiën', zegt hij. 'Er was veel frustratie bij zijn administratie, door een gebrek aan respect.' Ook Koen Geens reageerde. Hij wijst er fijntjes op dat de monsterboetes van 309 procent, waar bedrijfsleiders zo verontwaardigd over waren, er gekomen zijn toen Reynders minister van Financiën was.

Wie heeft gelijk? Wie was de beste minister van Financiën? Dat hangt af van het standpunt dat je inneemt, van wat je van een minister van Financiën verwacht. Het klopt dat Didier Reynders als minister van Financiën heel wat krediet kreeg in het bedrijfsleven en financiële kringen, omdat hij voordelige belastingregimes voor hen uit de brand sleepte en bepaald geen zeloot was op het vlak van fraudebestrijding. Maar het klopt evenzeer dat Reynders zijn administratie verwaarloosde en dat een efficiëntere werking van de belastingdiensten voor hem niet meteen een prioriteit was.

Op twitter reageerde Didier Reynders - in het Nederlands! - op het door hem uitgelokte relletje: 'Dank u om het hele boek (Zonder taboes) te lezen alvorens commentaar te geven op basis van enkele zinnen'. Dat hij tegen enkele zere schenen heeft gestampt, daar heeft hij ongetwijfeld plezier in.

 

 

 

 

 

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud