Hyperkinetisch van alles en nog wat te lijf

©EPA

De Franse president, Nicolas Sarkozy, blijft zichzelf trouw. Driftig Frankrijk en de wereld doorkruisen en zijn kleine gestalte compenseren met een omgekeerd evenredig ego. Toch is in 2009 iets veranderd. Door de kredietcrisis kon Sarkozy zich bevrijden van het imago van ‘vriend van de bedrijfsleider’. Hij zag in de financiële wereld plots een dankbaar doelwit.

Ook in Frankrijk kregen banken steun. Maar de president hing er een prijskaartje aan. Via de G20 pakte hij het bankgeheim aan. En hij bereidde de weg om topbankiers en -traders te laten inleveren op hun bonussen.

Onmerkbaar is ook Sarkozy’s stijl veranderd. Hij zoekt nu de ‘gravitas’ van de staatsman op. De leider in onzekere tijden. Een leider die nadenkt, een intellectuele leider. Dat is een hele breuk met het verleden, toen hij met afkeer keek naar de Parijse elite die de starheid in Frankrijk leek te betonneren.

Kort

  • 54 jaar
  • Fransman
  • Sinds 2007 president van Frankrijk
  • Evolueerde van ‘vriend van de bedrijfsleider’ naar een criticus van de financiële wereld

Sarkozy greep de crisis aan om hervormingen door te voeren, desnoods tegen de meerderheid in. Hij slaagde erin de socialistische oppositie uit verband te spelen. Waarna Sarkozy de grote werven van 2010 aankondigde. Frankrijk moet zijn competitiviteit terugvinden. Zijn populariteit taant, maar hij won moeiteloos de Europese verkiezingen door een gebrek aan echte oppositie. Soms kreeg hij nepotistische trekjes. Zoals bij de onhandige poging om zijn zoon Jean te benoemen tot voorzitter van de zakenwijk La Défense. Dat lukte net niet, maar de president was toen alweer op weg om de volgende brand te blussen.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud