analyse

De Europese Macron-droom is over

De Duitse bondskanselier Angela Merkel (links) en de Franse president Emmanuel Macron. ©REUTERS

De Franse president Emmanuel Macron kwam uit het niets en blies de Europese droom nieuw leven in. Op dezelfde manier kwamen de gele hesjes uit het niets om Frankrijk en Europa te doen ontwaken uit die droom.

'Macron maakt van Frankrijk een nieuw Italië.' 'Macron is niet langer een partner van Duitsland om Europa en de eurozone te redden, hij is een risicofactor geworden.' Of nog: 'Frankrijk heeft het potentieel om met Duitsland te duelleren om het economische leiderschap in Europa. Maar het dreigt nu te degraderen naar de derde klasse waar Italië al vertoeft.'

De Duitse krantencommentaren logen er dinsdag niet om. De grootste economie van de eurozone is zwaar teleurgesteld in de knieval die de Franse president, Emmanuel Macron, maandagavond deed in een poging de volkswoede in zijn land te bedaren. 

Bondgenoot van Italië

Dat ontging Carsten Brzeski, de hoofdeconoom van ING Duitsland, evenmin. 'Duitse krantencommentatoren beschouwen Frankrijk niet langer als een bondgenoot van Duitsland als het gaat over de toekomst van de eurozone, maar als een bondgenoot van Italië', tweette hij dinsdagochtend.

Het moge duidelijk zijn: de ontgoocheling over Macron is groot in Duitsland. Dat hoeft niet te verbazen. In de ogen van de Duitse media was de Fransman een wonderkind dat het uit het niets tot president van zijn land schopte en eindelijk werk zou maken van de structurele hervormingen waarop Berlijn al zolang aandrong en die zijn voorgangers steeds voor zich uitgeschoven hadden.

Gele hesjes

Dat beeld bleef, dankzij de resem hervormingen die Macron - spijts sociaal protest - tijdens zijn eerste jaar in het Élysée door het parlement wist te jagen, redelijk intact. Getuige de triomfantelijke ontvangst van de Franse president in de Bondsdag nog geen maand geleden.

Tot de 'gilets jaunes' enkele weken geleden Frankrijk op stelten zetten. Nadat Macron eerst zijn verhoging van de brandstofprijs moest inslikken, schakelt hij nu over op het aloude Franse recept om politieke opstand te beteugelen: koopkracht verhogen met geld dat er niet is.

Zo heeft de gelehesjesbeweging in Frankrijk tot twee belangrijke U-turns geleid: Frankrijk, dat met trots de klimaattop van Parijs organiseerde, draait nu unilateraal zijn beleid terug waarbij vervuilende diesel duurder moest worden. En in één adem draait het zijn inspanningen terug om eindelijk eens de Europese afspraken van het Maastrichtverdrag na te leven. Het begrotingstekort dreigt opnieuw te exploderen naar 3,5 procent van het bbp.

Gezonde begroting

Een gezonde begroting behoorde tot de kern van de Duits-Franse afspraken om de eurozone na de financiële crisis weer een toekomst te geven. De deal die Macron maakte met de Duitse bondskanselier Angela Merkel was dat Frankrijk eerst economisch en financieel zijn zaakjes op orde moest hebben. Die hervormingen moesten dan de goodwill creëren bij het Duitse publiek om nauwer samen te werken in Europa, omdat Merkel dan kon uitleggen dat Duitsland niet opnieuw de factuur zou betalen.

Daarom is het ontsporende begrotingstekort in Parijs het einde van die Europese droom. Het betekent dat de EU niet het antwoord heeft gevonden dat ze na de brexit en de verkiezing van de Amerikaanse president Donald Trump dacht te kunnen vinden. In 2017 mislukte namelijk de opstand van boze kiezers: in Nederland brak Wilders niet door, Macron haalde het van de extreemrechtse Le Pen en Angela Merkel overleefde in Duitsland, al liep ze schade op.

Italië

In 2018 won Orban echter met een volstrekte meerderheid de Hongaarse verkiezingen en kwamen in Italië de links-populisten van de Vijfsterrenbeweging en de rechts-radicale Lega aan de macht. Toen de Europese Commissie - conform haar opdracht - kritiek uitte op de Italiaanse begroting omdat het gat er werd uitgediept tot 2,4 procent van het bbp, kaatsten de Italianen de bal terug. Volgens Luigi Di Maio, het boegbeeld van de Vijfsterrenbeweging, was de Italiaanse begroting net een voorbeeld voor Europa.

Het Frankrijk van Emmanuel Macron volgt nu dat Italiaanse voorbeeld, tot afgrijzen van de Duitsers. Met het verdwijnen van de Franse hervormingskracht verdampt ook de goodwill bij de Duitse bevolking, en daarmee ook de draagkracht om van de euro een echt stevig bouwwerk te maken.

Duitsland is maandagavond zijn belangrijkste partner in de eurozone kwijt gespeeld.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud