analyse

De lange mars van premier Michel naar Europese topjob

©Bloomberg

Plots staat Charles Michel op de radar voor een Europese topjob. Jarenlang timmerde hij aan zijn Europese reputatie, in de sidecar naast de groten. Maar één verkeerd gelegd puzzelstukje kan alles doen springen.

‘Jeune papa’ Michel werd op de Europese top van donderdag en gisteren overladen met geschenken voor zijn pasgeboren dochter Lucie. Die attenties zijn tekenend voor de goede relaties onder de regeringsleiders. Michel heeft er veel tijd en energie in geïnvesteerd.

‘Ik zou Michel zeker in het oog houden. Hij staat op de radar voor een Europese topjob’, zegt een Belgisch-Europese bron, die meteen waarschuwt: ‘Ook Verhofstadt en Dehaene stonden destijds op de radar en botsten op een Brits veto.’

Ik zou Michel zeker in het oog houden. Hij staat op de radar voor een Europese topjob.
Belgisch-Europese bron

De nieuwssite Politico lanceerde net voor het begin van de top het bericht dat Michel door Europees Raadsvoorzitter Donald Tusk is getipt als zijn mogelijke opvolger. Dat bericht zette meteen een domper op de kansen van Michel.

De voorganger van Tusk was ook een Belg: Herman Van Rompuy. Alweer een Belg benoemen is voor de andere lidstaten mogelijk van het goede te veel. Van Rompuy slaagde er, anders dan Dehaene en Verhofstadt, in de job binnen te halen door net onder de waterlijn te blijven tot het moment suprême.

In eigen land valt de mogelijke overstap niet als een verrassing. Michel en partijgenoot en minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders koesteren al langer Europese ambities. Beiden wilden de Europese lijst trekken, in de hoop door te stoten naar de Commissie.

De Europese ambities van Michel wekken in België amper beroering, op wat lacherige reacties na over het feit dat de minderheidsregering zelfs zonder premier valt als Michel in zijn opzet slaagt. ‘We lossen de problemen op als ze zich stellen’, parafraseert een partijvoorzitter het devies van wijlen Jean-Luc Dehaene.

Puzzelstukken

Het is allerminst een gelopen race. Veel hangt af van hoe de puzzelstukken in elkaar vallen in het moeilijk te doorgronden politieke spel, waarbij een clash dreigt tussen het Europees Parlement en de EU-chefs over wie aan de knoppen mag draaien.

Charles Michel in gesprek met Theresa May. ©Photo News

Michel heeft zijn lange mars alvast goed voorbereid. Dat hij geen uitgesproken sterke figuur was, is nu net een troef. Hij nam genoegen met de sidecar en surfte mee met de zwaardere kanonnen in de Europese Raad, vaak de Franse president Emmanuel Macron. De band met de Luxemburgse en Franse generatiegenoten Xavier Bettel en Macron is innig.

Samen met de Nederlandse premier Mark Rutte is Michel vandaag zelfs de liberale onderhandelaar over de verdeling van de topjobs. Rutte en Michel overlegden in mei al met hun socialistische collega’s Antonio Costa uit Portugal en Pedro Sanchez uit Spanje over een gezamenlijke strategie: om te vermijden dat de centrumrechtse EVP alle topjobs binnenhaalt.

Die contacten tussen het viertal blijven intens. Maar de race gaat door een mijnenveld. Zullen de sociaaldemocraten uiteindelijk akkoord gaan met de keuze van een liberaal aan het hoofd van de Europese Raad, zoals voorzien in het scenario-Michel? En wat is de dynamiek tussen Rutte en Michel?

Rutte heeft zich de voorbije jaren als een grootmeester in het wheelen en dealen in het centrum van de Europese macht gepositioneerd. Zelf is hij naar eigen zeggen geen kandidaat voor een Europese topjob. Fungeert Michel als afleidingsmaneuver om Ruttes ambities te camoufleren? Of mag de volgzame Michel er toch voor gaan omdat Rutte, Macron en co. ervan uitgaan dat ze dan achter de schermen de touwtjes in handen kunnen houden?

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud