Diepe crisis na ontslag Franse regering

President Hollande en premier Valls staan voor de zware taak om het vertrouwen in de Franse politiek terug te winnen. ©BERTRAND LANGLOIS/AFP

‘Vervroegde verkiezingen in plaats van een nieuwe regering.’ Zo reageerden veel Franse politieke tenoren nadat president François Hollande gisteren de regering-Valls ontbonden had.

Na maanden van geruzie en een groeiend front in de regerende socialistische partij (PS) barstte afgelopen weekend de bom. De rebelse minister van Economie, Arnaud Montebourg, riep de Franse president Hollande nog eens op economisch van richting te veranderen. De linkervleugel van de PS vindt het gevoerde beleid ‘te rechts’ en te slaafs het ‘diktat’ uit Berlijn volgend. Montebourg herhaalde zijn uithaal in de krant Le Monde gisteren nog eens tijdens een radio-interview. Geen uur later was de regering van premier Manuel Valls ontbonden. President Hollande gaf Valls de opdracht een nieuwe regering te vormen. Die wordt vandaag voorgesteld.

Volgens een mededeling van het Élysée moet Valls een regering op de been brengen ‘die een coherent beleid voert volgens de richting die door de president is aangegeven’. Hollande mikt met een vertrouwenspact op een heropleving van de economie. Over drie jaar gespreid komt er een lastenverlaging van 40 miljard euro voor het bedrijfsleven. Dat moet leiden tot een heropleving in de tewerkstelling. Daarnaast moet Frankrijk serieuze inspanningen leveren om het begrotingstekort terug te brengen tot de Europese norm van 3 procent van het bbp.

De linkerzijde betwist de gevolgde koers. Ze wil meer overheidsuitgaven en koopkracht voor de lage inkomens. Pierre Laurent van de Parti Communiste omschrijft de terugdringing van het deficit als een ‘zelfmoordpolitiek’.

Valls heeft slechts een kleine marge om zijn nieuwe equipe samen te stellen. Arnaud Montebourg, maar ook de minister van Onderwijs Benoît Hamon en de minister van Cultuur Aurélie Filippetti, zullen niet bij de ploeg horen, omdat ze openlijk de kritiek delen. De post van de minister van Justitie, Christiane Taubira, zou eveneens aan een zijden draadje hangen.

De regering-Valls werd gevormd in maart, na de smadelijke nederlaag van de PS bij de gemeenteraadsverkiezingnen. Het moest een regering zonder incidenten worden die ‘strijdvaardig’ de problemen zou aanpakken. Maar Valls nam een valse start. Nadat Hollande openlijk had bekend dat hij een ‘sociaaldemocraat’ was die via hervormingen het concurrentievermogen van Frankrijk wilde opkrikken, was het hek van de dam. De kritiek zwol dermate aan dat het leek alsof de president en de premier alle autoriteit waren verloren. De kelderende populariteitscijfers spraken boekdelen. In vijf maanden zakte Valls van 56 procent naar 36 procent in de opiniepeilingen. Hollande haalt nog met moeite 20 procent.

Ter linkerzijde ‘eist’ het Front de Gauche ‘een terugkeer naar de stembus’, omdat ‘het volk het vertrouwen moet geven’. Bij de dissidente PS’ers is de toon bikkelhard: ‘We zitten in een fase waarbij het antwoord verharding en autoriteit is. (...) François Hollande is als een keizer zonder kleren’, verklaarde Marie-Noëlle Lieneman, senator voor de PS uit Parijs, en behorend tot de linkervleugel van de partij.

Aan de rechterzijde was de kritiek even hard. François Sauvadet, de ondervoorzitter van de centristische UDI, verklaarde dat ‘alle voorwaarden voor een ontbinding van het parlement verenigd zijn’. Voormalig premier François Fillon (UMP, centrumrechts) vroeg zich of ‘de president, met welke regering dan ook, in staat is de noodzakelijke beslissingen te nemen om een concurrentieschok te veroorzaken. Bovendien kan men twijfelen aan de parlementaire meerderheid om die maatregelen uit te voeren.’

Ook Hollandes voormalige coalitiepartner, de groene partij EELV, drong aan om minstens van economisch beleid te veranderen.

In het Franse systeem kan alleen een president het parlement vervroegd ontbinden en parlementsverkiezingen uitschrijven. Voor premier Valls is het vooral zaak voldoende aanhang in het parlement te vinden om zijn beleid door te zetten. Bij de volksvertegenwoordigers heeft de PS een nipte meerderheid, maar kan ze rekenen op stemmen uit het linkse kamp. Het gevaar is dat Valls’ toekomstige regering getorpedeerd wordt als een kleine meerderheid zich tegen zijn beleid keert en de regering dan geconfronteerd wordt met een motie van wantrouwen. Dat kan eveneens tot vervroegde verkiezingen leiden. En die leiden vrijwel zeker tot een rechtse meerderheid in het Franse parlement.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud