analyse

Kritiek op Duits economisch beleid is misplaatst

De Franse president Emmanuel Macron was deze week een warme gastheer, onder meer voor de Duitse bondskanselier Angela Merkel. ©AFP

Duitsland kan een economisch rapport voorleggen waar de andere landen in Europa behoorlijk jaloers op zijn. Die jaloezie uit zich in kritiek op het economisch beleid dat Berlijn voert. Maar wie er zelf niets van bakt, heeft geen enkele autoriteit om een ander de les te spellen.

Heeft Emmanuel Macron tijdens de Frans-Duitse ministerraad donderdag Angela Merkel gevraagd om de Duitse spurter Marcel Kittel wat in te tomen, zodat de Franse renners een ritje meer kunnen winnen in de Ronde van Frankrijk, ook in de vlakke etappes? De Franse kampioen Arnaud Démare zal er niet veel mee gebaat zijn. Hij heeft de Tour al moeten verlaten omdat hij in een rit bergop met te veel achterstand over de streep kwam.

Wat Macron de Duitse bondskanselier wél heeft gevraagd, is dat zij maatregelen zou nemen om de Duitse economie beter in te passen in de eurozone. Versta: dat Duitsland niet zo snel voorop zou lopen, zodat de andere kunnen volgen.

De jongste weken is er een hernieuwd internationaal offensief in gang gezet tegen het economisch beleid in Duitsland

De jongste weken is er een hernieuwd internationaal offensief in gang gezet tegen het economisch beleid in Duitsland. Zelfs het weekblad The Economist, gewoonlijk een fervent pleitbezorger van de vrijemarkteconomie, doet eraan mee. Er klinkt felle kritiek op de exportsuccessen van de Duitse industrie. En het land wordt aangemaand de salarissen van zijn werknemers sterker te laten stijgen en meer te investeren.

Lekkende dakgoot

In de Europese straat staan verschillende huizen, grote en kleine. Het ene heeft luiken waar de verf van afbladdert, een andere zit met een lekkende dakgoot, van nog een ander huis vertoont de gevel enkele scheuren. Eén huis ziet er behoorlijk fraai uit: een netjes geschilderde voorgevel, mooie geraniums aan de ramen, zonnepanelen op het dak.

Als de eigenaar van dat huis naar buiten stapt om het trottoir te vegen, komen de buren een praatje slaan. ‘Ik zou een andere soort verf hebben gebruikt voor je voorgevel’, zegt de ene. ‘Wordt het geen tijd dat je in jouw oprit die vuile betonklinkers vervangt door leuke kasseitjes’, suggereert de ander.

En ze hebben nog voorstellen over hoe buurman zijn woning nog mooier kon maken. Maar hun eigen huizen liggen er onverzorgd bij. ‘Geen tijd en geen geld om daar eens werk van te maken’, verontschuldigen ze zich. ‘Maar jij hebt misschien wel enkele potten verf op overschot? En als je toch bezig bent met enkele herstellingen aan je huis, kun je dan ook niet vlug de gaten in mijn dakgoot dichten?’

Betweters

In andere Europese landen zijn er heel wat betweters die van oordeel zijn dat Duitsland het niet goed aanpakt en graag zeggen hoe het dan wel moet. ‘De arbeidsmarkthervormingen die Duitsland in het begin van de jaren 2000 doorvoerde, hebben niet tot een jobmirakel geleid, maar wel een categorie van werkende armen gecreëerd.’ 'Voor de Duitse economie zou het veel beter zijn als het grote handelsoverschot zou verdwijnen.’ En zo meer.

Nu, de Duitsers moeten zich niet schamen voor hun economisch rapport. Dat is behoorlijk goed, zeker als je het vergelijkt met de prestaties van andere Europese landen.

De economie in Duitsland groeit in een tempo van zowat 2 procent per jaar. De werkloosheidsgraad is onder 4 procent gezakt. Er is een licht overschot op de begroting. De schuldgraad bedraagt zowat 75 procent van het bruto binnenlands product (bbp) en zakt. De inflatie ligt onder 2 procent. En ja, er is een groot overschot op de lopende rekening van de betalingsbalans, van 7,5 procent van het bbp.

Volgens OESO-cijfers leeft 9,1 procent van de Duitsers in relatieve armoede. Het land scoort daarmee beter dan België, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. De inkomensongelijkheid in Duitsland is minder groot dan in Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk en ligt in de buurt van die in Nederland en Zwitserland.

Asielzoekers

Ook op andere vlakken doet Duitsland het niet slecht. Geen ander Europees land heeft zijn grenzen zo geopend voor asielzoekers. Duitsland is met de Energiewende een voorloper in de omschakeling van kernenergie naar groene energie. En het is een landen waar populistische partijen niet doorbreken.

Het Duitslandschimpen moet het onvermogen camoufleren om in de eigen economie orde op zaken te stellen.

Zouden al die Duitsland-critici beter niet eerst voor eigen deur vegen? Zouden ze zich niet beter toeleggen op het ontwikkelen en toepassen van recepten om de economie, werkgelegenheid en begroting in eigen land te verbeteren? Met het schimpen op Duitsland proberen ze het onvermogen te camoufleren om in hun eigen economie orde op zaken te stellen.

Duitsland is de economische locomotief die het wagonnetje van heel wat andere landen in Europa meetrekt. Maar in plaats van dankbaar te zijn voor dat gratis ritje, zitten ze te schimpen op de machinist.

Arbeidsethos

Duitsland krijgt het verwijt met zijn sterke economische prestaties het europeloton uiteen te rukken. Maar is de Europese economie er mee gebaat als Duitsland zijn economisch beleid op Franse leest schoeit? Is het voor Europa op middellange en lange termijn beter dat de Duitsers hun protestantse arbeidsethos en spaarzin opgeven en zich overgeven aan weldadig consumeren?

Als iedereen voor eigen deur veegt, is heel de straat schoon.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud