ONZE MENING: Tussen west en oost

De toekomst van Oekraïne wordt deze dagen beslist. Het oplopende geweld maakt de hele situatie bijzonder kritiek. Een overlegde diplomatieke uitweg dringt zich op. Dat wordt een moeilijke evenwichtsoefening. Zo hard de VS en Europa proberen hun invloed op het land te vergroten, zo hard wil Rusland zijn invloed niet opgeven. Het land zelf lijkt ook steeds meer op te splitsen in west en oost, tussen het overwegend ‘Oekraïense’ gedeelte en het overwegend ‘Russische’ gedeelte’. Het is tekenend dat al minstens twee westelijke provincies het centrale gezag van Kiev niet langer erkennen.

Die verdeling is historisch te verklaren. Oekraïne in zijn huidige vorm is een product van de twintigste eeuw. Voordien was het gebied eeuwen verdeeld tussen oost en west, ook letterlijk. Het westen van Oekraïne leefde voornamelijk onder Pools-Litouwse invloed, het oosten onder Russische.

Om verder bloedvergieten en een regelrechte burgeroorlog te voorkomen zijn er niet zoveel uitwegen. Als Europa en de VS menen dat ze Oekraïne definitief van Rusland kunnen losweken, dwalen ze. In 2006 hebben ze daartoe al een mislukte poging ondernomen. Toen boden ze het land het NAVO-lidmaatschap aan, tevergeefs.

Die openlijke confrontatie haalt weinig uit. De uitweg is via onderhandelingen een verdeling te maken waarbij de belangen van west en oost worden gevrijwaard, zowel binnen als buiten het land. Als dat niet gebeurt, blijft het conflict opnieuw sluimeren tot het weer eens zal losbarsten. Als Oekraïne zich van zijn verleden wil bevrijden, moet het zich daarmee verzoenen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud