nieuwsanalyse

Spaanse coalitieregering kan uit startblokken schieten

De Spaanse premier Pedro Sánchez kreeg dinsdag nipt het fiat van het parlement voor zijn linkse coalitieregering. ©EPA

Het Spaanse parlement gaf dinsdag nipt het vertrouwen aan premier Pedro Sánchez. De socialist gaat de vierde economie van de eurozone de volgende jaren besturen met radicaal-links. De coalitie wacht een hindernissenparcours.

In Spanje blies het parlement dinsdagmiddag weer vergaderen. Voor de derde keer in vier dagen debatteerde het over de plannen van premier Pedro Sánchez om de volgende jaren het land te leiden met een linkse coalitieregering.

Nadat de socialist er afgelopen zondag niet in geslaagd was een volstrekte meerderheid achter zich te krijgen, volgde dinsdag een herkansing. De Madrileen slaagde nipt in zijn herexamen: 167 parlementsleden stemden 'sí', 165 hielden het op 'no' terwijl 18 anderen, onder wie de 13 parlementsleden van de Catalaanse links-nationalistische partij ERC, zich onthielden.

Eerste coalitieregering

Door de uitkomst van de vertrouwensstemming krijgt Spanje voor het eerst in maanden weer een volwaardige regering. En voor het eerst sinds de terugkeer van de democratie ruim vier decennia geleden gaat het om een coalitieregering.

313
beloftes
Om zijn regering in het zadel te helpen sloot de Spaanse premier sinds de parlementsverkiezingen van 10 november pacten met liefst acht verschillende partijen. Goed voor 91 A4'tjes met 313 erg concrete, heel uiteenlopende en soms zelfs contradictorische beloftes.

De socialisten en het radicaal-linkse Unidas Podemos stippelden een erg links regeerakkoord uit, met bijvoorbeeld meer belastingen voor wie jaarlijks meer dan 130.000 euro inkomsten heeft, voor banken en voor energiebedrijven. Ook wil de regering het minimumloon verhogen.

Of de bestuursploeg er de volgende vier jaar in slaagt die voorstellen in de praktijk te brengen, is voorlopig koffiedik kijken. De regeringspartijen bezetten samen amper 155 van de 350 parlementszitjes. Zonder (gedoog)steun van andere partijen is het onmogelijk projecten door het parlement te loodsen.

Hefboom

Dat geeft die kleinere partners een aanzienlijke hefboom in handen. Niet het minst ERC. De fractieleider van de Catalaanse nationalisten, Gabriel Rufián, liet er de voorbije dagen geen twijfel over bestaan dat zijn partij niet zal aarzelen die te gebruiken.

Voor het eerst sinds de terugkeer van de democratie ruim vier decennia geleden krijgt Spanje een coalitieregering op nationaal niveau.

'Zonder bilateraal overleg over de toekomst van Catalonië tussen het Spaanse en het Catalaanse niveau eindigt de legislatuur meteen', waarschuwde hij. Die onderhandelingen, die binnen twee weken moeten beginnen, moeten uitmonden in een politieke oplossing voor het Catalaanse conflict. Het Catalaanse volk krijgt sowieso het laatste woord over een eventueel akkoord.

Als het over organieke wetten zoals een hervorming van justitie of benoemingen bij het hooggerechtshof en het grondwettelijk hof gaat, wachten Sánchez en co. nog een groter hindernissenparcours. In het eerste geval is een volstrekte meerderheid nodig (176 op 350 zetels), in het tweede geval moeten op zijn minst 210 verkozenen 'sí' stemmen.

Zoethoudertje

De kans dat de nieuwe regering daarin slaagt, lijkt vrijwel onbestaande. Tijdens de debatten van de voorbije dagen is meermaals gebleken dat een gigantische kloof gaapt tussen de linkse regeringspartijen en rechts en extreemrechts. De conservatieven, liberalen en VOX maakten heel duidelijk dat ze Sánchez wat graag spaken in de wielen steken de volgende jaren.

Zonder bilateraal overleg over de toekomst van Catalonië tussen het Spaanse en het Catalaanse niveau eindigt de legislatuur meteen.
Gabriel Rufián
Fractieleider ERC

Voor de goedkeuring van de begroting - een van de eerste prioriteiten van de nieuwe regering - volstaat een gewone meerderheid. Maar ook de uitwerking van dat plan zal balanceerwerk vragen. Want alle (gedoog)partners verwachten ongetwijfeld een zoethoudertje in ruil voor hun steun.

Om zijn regering in het zadel te helpen sloot de Spaanse premier sinds de parlementsverkiezingen van 10 november pacten met liefst acht verschillende partijen. Goed voor 91 A4'tjes met 313 erg concrete, heel uiteenlopende en soms contradictorische beloftes. Hoe Sánchez die gaat verzoenen, kan enkel de toekomst uitwijzen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud