UKIP veroorzaakt Britse aardverschuiving

Nigel Farage in Edinburgh ©Photo News

Met een witheet eurofoob discours lijkt de ooit marginale UKIP vandaag de grootste Britse partij te worden bij de Europese verkiezingen. Leider Nigel Farage droomt al van een ‘Brexit’.

Ze is de voorbije maanden zowat dagelijks beticht van racisme, misbruik van fondsen en even schofterige als misleidende campagnetactieken, maar de United Kingdom Independence Party lijkt vandaag wel degelijk de ‘politieke aardverschuiving’ te verwezenlijken die boegbeeld Nigel Farage al een tijdje voorspelt. De jarenlang gemarginaliseerde rechts-populisten zouden bij de Europese verkiezingen de grootste Britse partij worden, met 30 procent van de stemmen en 24 van ’s lands 73 zetels in het Brussels halfrond. ‘Eerst negeren ze je, dan lachen ze je uit, vervolgens vallen ze je aan en tot slot win je’, citeerde een zegezekere Farage deze week Mahatma Ghandi.

Tegen Europa, tegen migranten en tegen het politieke establishment in Londen: dat is waar de antipartij UKIP voor staat. Een onmiddellijke exit van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie is al sinds haar oprichting in 1993 de raison d’être. De voorbije maanden werd ook het angstbeeld opgeworpen van miljoenen Oost-Europese arbeiders die Britse jobs zouden komen afnemen. Schromelijk overdreven, maar met zijn recalcitrante retorische talent kreeg Farage, die Herman Van Rompuy ooit ‘het charisma van een natte dweil’ toedichtte, het bij steeds meer kiezers verkocht.

Zoet moet Farages wraak op Conservatief premier David Cameron smaken, die UKIP ooit omschreef een zootje ‘fruitcakes, loonies en closet racists’ - idioten, gekken en stiekeme racisten. Door de opmars van UKIP - in 2009 haalde ze al 13 Europese zetels, en ook bij de recente gemeenteraadsverkiezingen won de partij spectaculair - staat Cameron steeds meer onder druk om een eurosceptischer koers te varen. Het VK was in 2012, samen met Tsjechië, de enige lidstaat die het Europese begrotingspact weigerde te tekenen. Cameron, de Londense City ter wille, verzet zich ook hevig tegen de oprichting van een bankenunie. En hij beloofde na de parlementsverkiezingen van 2015 een referendum over een ‘Brexit’ te houden. Veel haalt het echter niet uit. De Conservatieven zouden vandaag maar 23 procent van de stemmen halen, en terugzakken van 25 naar 16 Europese zetels.

Camerons onpopulaire besparingsmaatregelen van de jongste jaren stuwen ook oppositiepartij Labour omhoog in peilingen. De gematigd pro-Europese sociaaldemocraten zouden 22 zetels halen. Toch ziet Labour in zijn noord-Engelse hartland vele arbeiders weglopen, die vervreemd zijn van hun elitaire partijtop en een grofgebekt alternatief vinden in UKIP.

Dat anno 2014 het Thatcheriaanse ‘No! No! No!’ richting Brussel weer opgeld maakt in het VK, bewijst ook de implosie van de Liberaal-Democraten. De eurofiele linksliberalen zouden nog amper twee van hun elf Europese zetels overhouden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud