Advertentie
netto

Hoe transparant is uw beleggingsfonds?

©Gudrun Makelberge

Fondsenhuizen zijn wettelijk verplicht veel informatie van uw fondsen bloot te geven. Toch zijn er grote verschillen naargelang de emittent. We fileerden de sites van 51 fondsenhuizen die in België fondsen aanbieden.

Fondsenbeheerders zijn aan strenge transparantie-eisen onderworpen. Sinds juli 2012 zijn de emittenten verplicht voor elk fonds de essentiële beleggersinformatie te verschaffen in een Key Investor Information Document (KIID), een document van twee pagina’s waarop alle belangrijke informatie van het fonds gestandaardiseerd is weergegeven. Het document moet aangeboden kunnen worden aan beleggers die van plan zijn het fonds te kopen.

Het KIID is de opvolger van het vereenvoudigd prospectus. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, was dat prospectus niet altijd zo vereenvoudigd. Afhankelijk van het land kon het tot 50 pagina’s in beslag nemen. Met de komst van het KIID is de vergelijkbaarheid van beleggingsfondsen over heel Europa dus sterk toegenomen.

Maar hoeveel bijkomende inspanningen leveren de beheerders om boven op de wettelijke verplichtingen de transparantie te vergroten? Een goede graadmeter is de informatie die ze op de websites aanbieden. Steeds meer beleggers kopen hun fondsen immers online.

Een eerste opvallende vaststelling is dat niet alle emittenten de essentiële beleggersinformatie in het Nederlands en in het Frans ter beschikking stellen op de website, hoewel ze de fondsen wel in ons land geregistreerd hebben. Van de 51 onderzochte fondsenhuizen doen 40 emittenten, of 78 procent, dat. Kijken we naar de beschikbaarheid van de jaarverslagen in beide landstalen, dan daalt het percentage tot 68 procent. Het zijn doorgaans buitenlandse emittenten die de informatie op hun website beperken tot Engelstalige documenten.

Kosten

Kosten

Een ander aandachtspunt zijn de kosten. Sinds de komst van het KIID werd ook een uniforme kostenindicator afgesproken. De lopende kosten moeten alle jaarlijks terugkerende kosten bundelen in een percentage per jaar. Het gaat dan onder meer om de beheerskosten, administratiekosten en de vergoeding van de bewaarder. In de essentiële beleggersinformatie moeten de lopende kosten verplicht aangegeven worden.

Alle fondsenhuizen komen die verplichting na, maar verbazend is dat ze die lopende kosten niet altijd meenemen op de commerciële fiches. Slechts 47 procent van de emittenten doet dat. De belegger raadpleegt die fiches vaak het eerst, vooral omdat ze inzicht bieden in de samenstelling en actuele rendementen van de fondsen. Die fiches, die bij de meeste fondsenhuizen maandelijks geactualiseerd worden, bevatten doorgaans ook alle belangrijke gegevens van het fonds. Het zou dan ook logisch zijn mochten de lopende kosten erin worden opgenomen.

Ook in de update van de commerciële fondsenfiches bestaan grote verschillen. Bij minder dan de helft van de fondsenhuizen (45 procent) worden de fondsenfiches binnen 15 dagen na het einde van de maand geactualiseerd. Maar niet iedereen is zo snel. In extreme gevallen bevatten fiches soms nog de samenstelling en rendementen van drie maanden geleden.

De grootste verschillen zien we echter op het niveau van de informatie over actief beheer. Daar wordt nagegaan in welke mate de beheerder aangeeft of zijn fondsen actief beheerd worden. Daar is nog heel wat marge voor verbetering. Slechts 53 procent van de emittenten durft de rendementen van zijn fondsen te meten met een referentie-index. Nochtans is dat belangrijke informatie voor een belegger omdat ze aangeeft of de beheerder doet wat van hem verwacht wordt, namelijk het beter doen dan de index.

Referentie-index

Een andere manier om aan te geven hoe actief een fonds beheerd wordt, is de samenstelling van het fonds te vergelijken met die van een referentie-index. Sommige beheerders geven zowel de sectorverdeling van het fonds als die van de index. Zo kan de belegger op het eerste gezicht zien of een fonds meer of minder in bijvoorbeeld de technologiesector belegt dan de index. Van de 51 fondsenemittenten geven er slechts 12, of 23 procent, die informatie.

Het voorgaande illustreert dat er, ondanks de strengere wetten, nog steeds grote verschillen bestaan in de informatie die de fondsenhuizen verstrekken.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie