De journalist wordt dj

Tiësto in actie. (foto Photonews)

Het zal je maar overkomen: student journalistiek zijn en een presentatie aanhoren van professor Mark Deuze.

Want wat wil zo’n student? Hét artikel schrijven of dé video maken waar de wereld even stil van wordt. Of toch een goed deel van de lezers of kijkers. Maar, aldus de Nederlandse communicatiewetenschapper tijdens een academische conferentie over ‘neojournalistiek’ in Brussel, dat artikel of die video doet er eigenlijk bijna niet meer toe. Het is nauwelijks een druppel in de oceaan van informatie.

Wat is de functie van wat wij ‘journalisten’ noemen? Van oudsher is dat het waarschuwen voor gevaren, vertellen wie de leiding heeft en wat u daar kan van verwachten, en het herhalen en beklemtonen van maatschappelijke normen. Over dat laatste: het is opvallend dat de vreselijke gewoonte mensen in het openbaar te executeren of te martelen ergens in de eerste helft van de 20ste eeuw grotendeels is gestopt, tegelijk met de opkomst van de massamedia. Die namen de rol van schandpaal gretig over.

Maar die journalistieke functies moeten niet noodzakelijkerwijs door ‘journalisten’ worden uitgeoefend. Journalisten dan als mensen met een bepaald beroepsstatuut, een perskaart, meestal meer dan voltijds werkend voor een of ander massamedium. In deze tijd is nieuws ‘ambient’ - denk aan de lang uitgesponnen muziek met elektronische instrumenten - het is voortdurend aanwezig op de achtergrond.

Concreet vindt Deuze dat het tussen al die tweets en Facebook-updates door eigenlijk gaat over die journalistieke functies: het waarschuwen voor onheil, commentaar leveren op de leiders en het omgaan met normen. Een publiek is er ook al niet meer - iedereen produceert informatie en nieuws. Mensen putten zich uit in het vertellen van verhalen over verhalen die hen werden verteld door mensen die ze vertrouwen. Eventueel verhalen die in de krant hebben gestaan, maar die hen via iemand anders bereiken.

Door al die informatie leven we in het nieuws, en ook al is het volslagen onmogelijk elke tweet of statusupdate aandachtig te bekijken, we voelen door een verandering in ritme en stemming in de informatievloed dat er ‘iets’ gebeurt waardoor we wél scherper gaan toekijken.

Anders en brutaler gezegd: journalisten moeten niet denken dat ze een speciale en exclusieve rol hebben. Pech voor ons ego dus. Deuze ontmoet nogal wat journalisten en stelt daarbij vast dat die er nog nauwelijks in slagen een happy happy joy joy-gezicht op te zetten. Geen wonder met al die kantelende media, bruuske reorganisaties en de respectloze opmars van all things digital. En nu mogen ze al niet meer het gevoel hebben speciaal te zijn. Ellende alom.

Nu is Deuze volstrekt niet de enige commentator die zulke dingen zegt over de journalisten. Meestal voegen die commentatoren er dan aan toe dat, ook al is de creatie van nieuwe ‘content’ (artikels, video’s, foto’s...) bepaald niet langer een exclusieve functie, er wél behoefte is aan ‘nieuwscuratoren’ - mensen die al die nieuwsstromen filteren, mixen, verifiëren en van verhelderende commentaar voorzien. Dat klinkt niet bijster opwindend voor een hele zaal vol twenty-somethings, dus Deuze zei het anders: de journalist moet een dj worden.

Een goede dj, die kent en respecteert zijn bronnenmateriaal, ook al doet hij er vervolgens zijn eigen ding mee. Op het scherm in de conferentiezaal verscheen een foto van de Nederlandse top-dj Tiësto. In de jaren 90 al ging die volop aan de slag met samplers en computerprogramma’s. Het voorbeeld Tiësto is wel heel speciaal. Tijs Michiel Verwest, zoals de man heet, noemt zichzelf namelijk geen dj meer. Zeg niet langer dj Tiësto, maar Tiësto. Hij brengt soloalbums uit, heeft een eigen label en aarzelt ook niet alleen op het podium te staan. Conclusie: als content creator is een journalist niets speciaals meer, maar als dj is the sky the limit. De sfeer in de zaal werd er meteen een stuk vrolijker op. Iemand zoals Tiësto zie ik niet snel aankloppen bij een of andere mediagroep voor een baantje. Hij is zijn eigen mediagroep geworden - en net dat zie ik nogal wat journalisten-dj’s de komende tijd ook proberen.

Roland Legrand
Manager nieuwe media tijd.be 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud