Digitaal nieuwsmanager

Onze smartphones kunnen een gruwelijke prikklok zijn - of een kompas voor het leven.

Een Aziatische man kijkt vermoeid in de camera. Het beeld verspringt voortdurend, het haar van de man wordt bij elk beeld langer, hij ziet er steeds afgeleefder uit. Ik bekijk de video in Venetië, in het Palazzo delle Prigioni. Daar heeft Taiwan zijn paviljoen voor de Biënnale.

De man op de video is de Taiwanese kunstenaar Tehching Hsieh en de tentoonstelling heet Doing Time. In 1980-1981 stak Hsieh een jaar lang om het uur een kaart in een prikklok, die in zijn New Yorkse studio stond. Om het uur, dus ook ’s nachts. Telkens werd een foto gemaakt.

De performance van Tehching Hsieh

Bij de start van de performance was hij kaalgeschoren, de lengte van zijn haar en de uitdrukking op zijn gezicht tonen hoe zijn jaar evolueert. Tussen de prikkloksessies doet Tehching Hsieh eigenlijk niets, behalve wachten en de dingen die je nu eenmaal moet doen om in leven te blijven.

Nu, zoveel jaar later, resten ons de video en ook muren vol met individuele foto’s. Ook de prikklok valt nog te bekijken. 1982 was jaren voor we met smartphones always on waren, maar de hele performance lijkt nu nog betekenisvoller dan toen.

Hippe werkgevers hebben de prikklok al lang overboord gegooid. In de plaats daarvan checken we nu constant onze smartphone, terwijl we virtueel op de werkvloer blijven via mail, netwerken (zoals Slack), videoconferencing, instant messaging en andere. Een smartphone is veel efficiënter dan een prikklok. Is het een wonder dat er zoveel mensen worstelen met depressie en burn-out?

Life-mapping

Ik ken een aantal always-on professionals die hun werk ongeveer even oninteressant vinden als het wachten van Hsieh. Niet allemaal depressief gelukkig, en sommigen zoeken actief naar een oplossing. Een van hen introduceerde mij tot de wereld van ‘life-mapping’, of ‘lifework-mapping’. Het zijn manieren om in kaart te brengen waar je nu staat in het leven en wat je eigenlijk zou willen doen.

Smartphones zijn de prikklokken van de always-on professional.

Een ogenschijnlijk eenvoudige stijl van life-mapping heet Ikigai. Dat begrip komt van het Japanse Okinawa, en het betekent zoiets als ‘reden van bestaan’. De jonge always-on professional met existentiële vragen stuurde mij - per Slack - een Ikigai-schema door, bestaande uit vier cirkels.

Er is een cirkel waar je kan zeggen waar je goed in bent. Een andere cirkel staat voor wat je graag doet. Een derde cirkel laat je invullen wat je denkt waar de wereld dringend nood aan heeft. Een vierde cirkel gaat over waar je geld kan mee verdienen. De doorsnede van de vier cirkels is de Ikigai: iets doen waar je goed in bent, dat iets bijbrengt voor de planeet, dat je doodgraag doet en waar je ook nog de kost kan mee verdienen.

Het lijkt mij een beetje vanzelfsprekend, maar de analytische geest van de jonge professional heeft een heldere methode nodig en een procedure. ‘Ikigai is niet zo eenvoudig’, legt hij mij uit. Want zijn je passies echt je passies, of slechts een voorbijgaande goesting? Wat heeft de wereld echt nodig? Waarmee kan ik het verschil maken? Het hele Ikigai-proces kan best lang duren.

Een smartphone kan ook een kompas zijn in het leven van een zoekende jonge professional.

Onze smartphones zijn niet enkel prikklokken, zo blijkt. Ze kunnen ook lifemapping-werktuigen zijn, digitale kompassen voor verwarde jonge always-on professionals. Het nog in aanbouw zijnde Nestr.io ‘helpt je je leven te organiseren rond een duidelijk doel’. Maptio.com, ook nog ‘in the making’, wil in beeld brengen ‘hoe alles in een organisatie bijdraagt tot de grote visie’.

De jonge professional wordt er lyrisch van. ‘Stel je voor: een virtuele assistent die al je beslissingen monitort en je via een augmented reality-headset toefluistert wanneer je goed bezig bent en dichter naar je Ikigai evolueert, of waarschuwt als je ervan afwijkt.’

Ik vraag me af wat voor een performance Hsieh daar zou van maken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud