column

Lof der banaliteit

Wat hebben een ontbijt ergens in Brazilië, een meisje dat problemen heeft met haar huiswerk en een wilde fuif in Tokio met elkaar gemeen?

Ze worden allemaal live gestreamd, in dit geval via de app Periscope van de microberichtendienst Twitter. Bij Periscope is de vraag ‘What are you seeing now?’ Die simpele vraag is eenvoudig te beantwoorden door een titeltje in te typen en op het ‘Start Broadcast’-balkje te drukken.

Als journalist denk ik bij zoiets vooral aan ‘breaking news’. Ik werd overigens op mijn wenken bediend: Periscope was vorige week nog maar pas gelanceerd toen er een grote brand uitbrak in de East Village in Manhattan. Getuigen brachten live verslag uit.

Livestreaming mag dan al langer bestaan, de kwaliteit van de smartphonecamera’s en -schermen en de internetconnecties is er spectaculair op vooruitgegaan. Dat was ook bij de gelegenheidsverslaggevers te merken: scherpe beelden, goede audiokwaliteit.

Nieuwsverslaggeving is maar een klein deel wat mijn Twitter-netwerk live toont op Twitter. Iemand streamde bijvoorbeeld zijn ontbijt. Nu zult u zeggen: wat kan er nog banaler zijn? Het was wél een ontbijt ergens in Brazilië. ‘Wat ben je daar aan het eten’, vroeg een toeschouwer (het publiek kan vragen intypen, maar komt niet in beeld). ‘Cheese bread’ (Braziliaans kaasbrood), luidde het antwoord. En zo ging het voort, over iets dat honig leek te zijn maar het niet was en andere culinaire ontdekkingen. Wat eerst banaal leek, werd gezellig en interessant.

Van het Braziliaanse ontbijt zapte ik naar een scholierster ergens in de VS. Zij moest ‘The End of Poverty’ van Jeffrey Sachs lezen en vroeg haar publiek of iemand dat boek had gelezen, en las haperend de vragen voor die ze moest beantwoorden. Ze kreeg meteen tips over hoe ze op een slimme manier Google kon gebruiken. Nog een keer zappen en ik zat in Tokio, op een fuif met erg enthousiast zingende Amerikanen en Japanners.

Het aantal kijkers blijft meestal beperkt tot niet veel meer dan een tiental (grote mediamerken halen al vlot meer dan honderd) - maar dat kleine aantal verhoogt het gevoel van intimiteit.

Een populair genre blijkt het openen van ijskasten te zijn. Mijn Twitter-contacten brengen zelfs zo’n ogenschijnlijk volstrekt banaal thema op een interessante manier. Een Zweed streamde zijn ontwaken, het van de trap strompelen, het begroeten van huisgenoten en ten slotte het openen van de ijskast in perfect thrillerformat. Het publiek werd bijna hysterisch: ‘Is it a man? A woman?’, ‘It’s a guy!!!’, ‘OMG, wat zit in die koelkast? Een lijk???’ om uiteindelijk te eindigen met close-ups van Zweeds bier en kruidenierswaren. Scandinavian Noir, home made op Periscope.

De ‘banaliteiten’ van Periscope (en zijn concurrent Meerkat) geven mij een fijn gevoel. Mensen zijn vriendelijk, spitsvondig en grappig, waar ook ter wereld. Maar daar past een heel grote disclaimer bij. Ik zie vooral mijn eigen sociaal netwerk op Twitter. Mijn vermoeden is dat de grote meerderheid veeleer bemiddeld is en hoogopgeleid. Er zitten geen streams bij vanuit sloppenwijken. Maar naarmate dit soort technologie meer ingeburgerd geraakt, zal livestreaming nog interessanter worden. Tot grote vreugde van de sociale netwerken die dit soort nieuw mediagedrag perfect weten te integreren.

Zie hier hoe Joanna Stern van The Wall Street Journal Periscope gebruikt:

 

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud