column

Virtueel, maar wel de realiteit

De toekomst is hier al. Ze verbergt zich in wat gadgets en hypes lijken. Elke dinsdag probeert Roland Legrand haar contouren in te schatten.

‘De krant ziet er vandaag een beetje anders uit. Het is een headset voor virtuele realiteit die je kan gebruiken met je smartphone’. Dat is de boodschap die de abonnees van The New York Times vorige week kregen. Dit weekeinde kregen ze inderdaad bij hun krant een kartonnen headset, een Google Cardboard, die ze zelf moesten plooien en daar dan hun smartphone insteken. Een opsteker voor Google, dat met zijn kartonnen dingetje een heel goedkope maar efficiënte manier aanbiedt om virtuele realiteit (VR) breed te verspreiden.

Na het installeren van de app NYT VR konden de ‘lezers’ dan enkele speciale VR-reportages bekijken. Of beter gezegd, midden in de documentaires terechtkomen. Een van de verhalen is het aangrijpende relaas van drie kinderen die in drie verschillende oorlogsgebieden op de vlucht moesten gaan.

De app werkt ook wanneer je zoals ik (nog) geen Cardboard hebt. De video’s zijn in 360 graden opgenomen, door de smartphone te bewegen, kan de kijker rond zich heen kijken.

©rv

Perfect is het nog niet. Op sommige blogs wordt geklaagd van misselijkheid, anderen zeggen dat het een tijdje duurde vooraleer ze de instellingen juist hadden afgesteld. Maar zelfs wanneer je de gewone smartphone-modus gebruikt, blijft het indrukwekkend.

Het is één zaak een gewoon beeld te zien van een voedseldropping, het is helemaal anders wanneer je plots 360 graden kan rondkijken. Je staat mee op het grasveld tussen de vluchtelingen die zich klaarmaken om naar de voedselzakken te spurten.

Dankzij Google Cardboard kunnen media virtuele realiteit op grote schaal verspreiden.

In deze VR-producties wordt ook tekst gebruikt. Het is wel knullig dat je je toestel moet bewegen om die tekst te vinden. Blijven conventionele artikels dan toch nodig voor de context, of kan VR op zichzelf staan? Mijn vermoeden is dat VR een zelfstandig nieuwsgenre zal worden, zonder dat daarom andere genres moeten verdwijnen.

Media maken zich op voor nog meer experimenten met VR. Ook vorige week bleek dat het Amerikaanse persbureau AP een VR-productiehuis onder de arm nam, RYOT uit Los Angeles. Ook hier bood de vluchtelingencrisis inspiratie: op de app RYOT vind je een verslag over het vluchtelingenkamp van Calais.

De AP-producties zullen niet enkel via Cardboard te bekijken zijn, maar ook met de Oculus Rift (die in handen is van Facebook). Hoe dan ook, wanneer virtual reality écht perfect zal worden uitgevoerd, verdwijnt het besef dat er tussen ons en wat er gebeurt technologie staat. En ook al is de kijker dan ‘virtueel’ in een vluchtelingenkamp, de realiteit komt harder aan dan ooit tevoren.

Roland Legrand is digitaal nieuwsmanager bij De Tijd. Hij twittert via @RolandLegrand.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud