2/dg bij het eten

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Er wordt soms vol onbegrip gesproken over salarissen en premies die in het internationale profvoetbal worden uitgekeerd, maar die zijn de redelijkheid zelve vergeleken bij wat farmabedrijven uitgeven, de correcte term is ‘verspillen’, aan luchtkastelen in de vorm van druppel of dragee.

Een paar dagen geleden konden we in De Tijd lezen hoe Novartis 8 miljard dollar heeft geboden voor AveXis. Novartis is een vereniging van anonieme gokverslaafden uit Genève, die vorig jaar al in de belangstelling kwamen met een slecht afgelopen weddenschap over Jetrea, de oogdruppeltjes tegen vitreomaculaire adhesie van ons eigen Thrombogenics. In feite kraantjeswater vermengd met een schijfje citroen en een paar snuifjes gember. Een geneeskrachtige thee dus, volgens de makers een middel dat dure oogoperaties overbodig maakt, en bij liefst één op de twee patiënten eventueel zou kunnen helpen.

De aandelenkoers van Thrombogenics schoot door het dak van een wolkenkrabber toen de Food and Drug Administration een licentie verleende voor de verkoop in de Verenigde Staten. Maar beleggers, geen van allen begiftigd met veel verstand, zagen over het hoofd, ondanks het feit dat Kaaiman tijdig had gewaarschuwd, dat het wondermedicijn moest worden voorgeschreven door oogartsen, die als ze dat deden hun eigen inkomsten zouden torpederen. Dat werd uiteraard niks in Amerika, maar ondertussen hadden de Zwitsers van Novartis al duizenden dozen vol flacons aangekocht, en een fortuin betaald voor de Europese patentrechten. De dozen werden eind vorig jaar ongeopend terug op een Leuvense stoep achtergelaten door een Afrikaanse Post.NL-werknemer met een voorlopig rijbewijs, en als ze bij Thrombo bereid waren ook die patentrechten gratis terug te nemen, kregen ze er 71 miljoen euro bovenop. De CEO’s van Novartis en Thrombogenics werden beiden geprezen, respectievelijk als connaisseur en boniseur.

En nu heeft Novartis dus 8 miljard dollar geboden voor AveXis, een Amerikaans bedrijf dat beweert een geneesmiddel te hebben gevonden tegen… en dit is een verrassing… een ‘zeldzame ziekte’. Als op winst beluste fabrikant zouden wij liever een pil in de rayon hebben tegen een ziekte die iedereen vier keer per jaar krijgt, maar zo werkt het niet: hoe zeldzamer de ziekte, des te meer de farmamogols bieden voor elk medicijn dat er misschien zou kunnen tegen helpen. In dit geval gaat het om spinale musculaire atrofie, een zeldzame spierziekte bij kindjes. Bij AveXis zouden ze daartegen een remedie hebben gevonden die erin bestaat om stiekem gezonde genen binnen te smokkelen in lijf en leden van de zieke. Kost enkele honderdduizenden dollars per behandeling, niet terugbetaald door de ziekenkas, en dat de geïnjecteerde genen langer helpen dan een week kunnen ze niet garanderen. Acht miljard dollar!

Wij zullen weer eens iets verklappen. Bij Imec in Leuven zijn ze bijna klaar met een micronanochip die kankercellen niet alleen detecteert maar ook uitschakelt. Zelf zijn wij bereid makelaar te spelen voor de verkoop van Imec, de inleg om mee te mogen bieden is duizend miljard dollar. Bij een akkoord zal de koper wel moeten instaan voor de afbraak van die lelijke toren.

Lees verder