Achter Back

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

In afwachting van de tenhemelstijging van Ons Lieve Vrouwke, en later Allerheiligen, -zielen, Klaas en Kerst, zitten alle voorjaars-vrijedagen, die we vooral aan de katholieken danken, erop. En het moet ons van het hart dat wij nooit iets zieligers hebben gezien dan de recente vieringen van 1 mei en Rerum Novarum. De arbeidersbeweging is dood en begraven, en bestaat uitsluitend nog ter wille van salaris en kostenvergoeding van haar leiders.

Rerum Novarum, dat waren drie amechtig in een trompet blazende aan rust- en kerkhof ontsnapte bejaarden. De enige drie die niet doorhadden dat dankzij hun christelijke zuil al hun spaargeld in rook was opgegaan. Op welk niveau de geloofwaardigheid van Patrick Develtere zich bevindt, valt moeilijk exact te bepalen, maar zeker ver onder de diepste schaliegaslaag. Nog triestiger was 1 mei. Voor een ABVV-afgevaardigde als Kaaiman een klap om niet meer van recht te komen. In de optocht waarin wij stapten, werd ons gevraagd met maximaal twee naast elkaar te sjokken, omdat anders niemand zou zien dat het om een stoet ging. De toespraak: om te wenen.

Zwijgen we ook over de debatten tussen onze voorzitter Baby Back en zijn uitdager Achter Back. Waarbij die laatste steevast in het zand bijt. En veel geluk heeft dat zo goed als niemand die treurspelen bijwoont. Als John Crombez de sp.a moet redden, doe de deur van de Grasmarkt dan maar al dicht. Heeft het charisma van een natte dweil, kan niet debatteren, wat hem laatst ook in de confrontatie met Zuhal Demir in ‘Terzake’ op een smadelijke afgang kwam te staan, en zijn rederijkersopleiding kreeg hij kennelijk van Renaat Landuyt.

Het duel tussen beide kandidaten in de Vooruit in Gent, ooit het socialistische bastion bij uitstek, waar de geesten van vader en zoon Anseele misschien niet meer zo fluks rondwaren maar nog wel de vestiaire doen, was van een ontmoedigende schraalheid. De Oost-Vlaamse sp.a-voorzitster Freya Van den Bossche, nochtans actief in het stoken tegen de voorzitter, was niet eens aanwezig! Ziek. Tja, dat kan natuurlijk, maar wie gelooft dat mens nog? Ook de Gentse sp.a-burgemeester, die het de voorbije tijd net als vele stadsgenoten parasiterend op het succes van de Gentse voetbalclub meer dan uitgehangen heeft, stuurde zijn kat.

Maar in De Morgen wel allemaal flink afgeven op de voorzitter hoor, laffelijk anoniem en georkestreerd door Yves Desmet, de loftsocialist achter zijn gastronomische tafel. Legde een keur aan roddels en leugens over Baby Back in naamloze monden, maar liet wel de overleden Steve Stevaert met naam en toenaam schelden, al weet iedereen dat die onder geen beding on the record over de sp.a wou spreken. Dus ofwel wou Desmet nog maar eens, en om een journalistiek onbegrijpelijke reden, etaleren wat een goede buddy hij was van Stevaert, en van andere voormalige toppolitici. Dat geeft te denken over zijn objectiviteit, al die tijd. Ofwel lapte hij de wens van Stevaert minder dan twee maanden na diens dood aan zijn laars, omdat het goed van pas kwam bij het onderuitschoffelen van de huidige voorzitter.

In die clan Crombez vind je alles bij elkaar wat een ware socialist veracht. Daarom: kameraden sp.a-leden, de helft van u heeft nog altijd niet gestemd, ontwaakt, verenigt u desnoods, maar stemt in elk geval Baby Back. Neen aan de maffia van Oostende, die onze mooie partij in tien jaar tijd compleet heeft geruïneerd.

Lees verder