Ave V

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Siegfried Bracke die op de eerste rij van het Vlaams Nationaal Zangfeest enthousiast ‘Vliegt den Blauwvoet’ meezingt, dat moet de enige kracht van verandering zijn die de N-VA tot nu toe gerealiseerd heeft. De vraag of je nog dieper kunt vallen dan deze verachtelijke figuur hoeft niet meer gesteld.

Dat de V in N-VA niet voor ‘Vlaams’ kan staan, bleek al bij het regeerprogramma: geen enkele communautaire eis, dat moet geleden zijn van de vorige keer dat de Volksunie in de regering zat. Dat de V ook niet aan ‘Verandering’ kan zijn ontleend, is intussen eveneens duidelijk. Ze zal toch weer niet voor ‘Verraad’ staan zeker, zoals vroeger?

Aangepaste beschikbaarheid, indexsprongen die 7 euro per jaar kosten of opbrengen, huurblokkeringen van 60 cent per maand... een grote moedeloosheid overvalt de kiezer. En het ergste is op komst: de begrotingscontrole. Geloof geen enkel getal dat vooraf naar voren wordt geschoven, de vereiste besparingen zijn gigantisch. En vermits de achterbakse Peeters heeft gemerkt dat zijn sabotagepogingen succes hebben, zeker sinds het ACV tot dezelfde bevinding is gekomen, staat ons zowat alles te wachten, behalve verandering ten goede.

De beloofde kracht van verandering ging zo fors zijn dat uw en mijn belastingen met een klap naar beneden zouden duiken, de loonlasten vervaarlijk zouden dalen, de loonhandicap met het Duitse moederland van de N-VA zou verschwinden en het Belgische overheidsbeslag, nu een mondiaal record, sensationeel zou afnemen. Daartoe gingen alle communautaire eisen, voor zover die er nog waren, de koelkast in. Nee, de diepvriezer.

Zet u maar schrap. Als de loonlasten al zakken, zal het met 0,02 procent zijn. Als uw belastingen al dalen, dan met 5 euro per jaar, terwijl u langs allerlei andere kanalen minstens 500 euro meer wordt afgetroggeld. Als het overheidsbeslag al daalt, zal het van 53,46 naar 53,45 procent zijn, maar pas in 2019. Jan Jambon heeft niet voor niets de uitvlucht bedacht dat zijn partij tot nu toe weliswaar al haar beloften heeft ingeslikt, maar dat we pas op het einde van de legislatuur mogen oordelen. Klinkt bekend.

Voor echte verandering kunnen we enkel hopen op Roland Duchâtelet. Wat een onrecht is hem al die jaren aangedaan. Eerst werd zijn basisinkomen voor iedereen door iedereen weggelachen. Daarna zijn idee om de belasting op arbeid te vervangen door belasting op consumptie. Dan zijn plan voor een Belgisch-Nederlandse voetbalcompetitie. Vervolgens...

Zijn jongste visionaire voorstel, een verhoging van de btw op auto’s van 21 naar 50 procent, is niet eens meer besproken. Duchâtelet berekende nochtans in De Tijd dat dit 3,6 miljard euro zou opbrengen en daarenboven het fijn stof in Machelen en Antwerpen zou doen verdwijnen. En ipso facto de uitgaven van de ziekteverzekering fors zou reduceren. Kunnen arme mensen dan geen auto meer kopen? Toch. Duchâtelet: ‘Er zijn Indiase auto’s te koop voor een paar duizend euro. Naar het schijnt.’

Roland Duchâtelet heeft bewezen dat je van nul euro een miljard euro kunt maken, zie hiervoor zijn eigen bankrekening. Onze politici hebben alleen het omgekeerde aangetoond. Als ze bij de N-VA verstand hebben, gaan ze een kartel aan met Vivant. Dan hebben ze ineens twee V’s van Verandering.

Lees verder