Babyboom

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

‘Een vereniging van anonieme gokverslaafden uit Bazel’, zo is de farmagigant Novartis in deze rubriek altijd in een nevenzinnetje getypeerd. En hoe raak dat was - minder bescheiden figuren hadden hier het woord ‘alweer’ aan toegevoegd - bleek toen het bedrijf aankondigde dat het honderd flesjes van zijn peperdure baby Pia-medicijn Zolgensma zou verloten onder de ouders van peut- en kleuters die zonder de injectie het collectief beloofde ‘Lang zal ’m leven’ met een snuifje zout moeten nemen. Dat het medicijn 1,9 miljoen euro kost voor één inspuiting was al een bron van boosheid, zelfs de uittredingsvergoeding van Siegfried Bracke is niet zo hoog, maar de verontwaardiging steeg ten top door het creëren van die loterij. ‘Straks wordt Jannie Haek nog CEO van Novartis’, hoorden wij op onze redactie zuchten.

Het is altijd hetzelfde: geef iets aan tien man en de elfde begint van zijn oren te maken, geef niets en niemand valt u lastig. Leren we hier van John Paul Getty, die weigerde losgeld voor zijn ontvoerde kleinzoon te betalen omdat hij nog dertien andere kleinkinderen had, die dan allemaal het gevaar liepen ontvoerd te worden. Enfin, dat was zijn uitleg, die aannemelijk klonk. In werkelijkheid was hij te gierig om ook maar één van zijn vele dollars te verkwisten aan iets zo onwelkom als een erfgenaam.

De loterij met Zolgensma getuigt eigenlijk van een marxistische en dus oprechte inborst. Anders kunnen alleen rijke ouders hun kindjes laten inspuiten, nu is iedereen gelijk voor het lot. In theorie toch, want het is niet moeilijk om een lottrekking te manipuleren. Bij de FIFA en de UEFA lopen genoeg specialisten, en de roman ‘De loteling’ van Hendrik Conscience hoort in de Vlaamse canon. En de film van Roland Verhavert met Jan Decleir en Ansje Beentjes, voor wie nomen andermaal omen was, zeker.

Toch stuit het velen tegen de borst dat het leven van een kind zou afhangen van stroke-trek. Het doet denken aan een Japans televisieformat waarover wij al hebben geschreven. Koppels moesten hun baby in een mandje aan een touw in een put vol krokodillen laten bengelen. Wie hem het diepst liet zakken, won een auto. De gierende en tierende toeschouwers, die veel geld op de afloop hadden verwed, vuurden de kandidaten aan om het vooral niet te vlug op te geven. Er reden in die dagen in Japan veel Toyota’s zonder kinderzitje rond.

Nu stelt het opdagen van allerlei nieuwe baby Pia’s, vaak Victor geheten, niet alleen Novartis voor een moreel probleem, in de farmacologie sowieso een onvertrouwd begrip, maar ook iedereen die uit goedhartigheid heeft gedoneerd aan de actie voor Pia. Want waarom zou u dat wel doen voor baby Pia en niet voor baby Victor? Of voor baby Kevin of baby Wat Voor Moderne Naam Ook? Aha, antwoord daar eens op. Toch niet omdat u die 2 euro voor een sms niet kunt missen? Wel voor Pia en niet voor Victor, dat is geen loterij maar willekeur. En over welk van die twee het ergst is, moet niet lang gediscussieerd worden.

Met deze pertinente vraag willen wij enig begrip opwekken voor de situatie van Novartis, dan moet Leo Neels het weer niet alleen doen. Benieuwd of ze, in het spoor van Jan Boone en Ignace Van Doorselaere, een flesje Zolgensma gaan laten afgeven.

Lees verder