column

Behéélgroting

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Iemand een idee wie de minister van Begroting is? Dat redden velen niet zonder nonkel Wiki. Hij moet van de MR komen, want hij heeft Sophie Wilmès opgevolgd toen Charles Michel het land uit vluchtte. Maar bij de MR hebben ze zodanig veel officiële functies in de wacht gesleept dat ze de FOREM moeten bellen om ze allemaal ingevuld te krijgen. Het antwoord op de vraag is: David Clarinval. U loopt hem op straat voorbij zonder hem te herkennen, zeker met zijn mondmasker.

Normaal is het zo: de minister van Financiën raamt hoeveel inkomsten de regering zal hebben, en de minister van Begroting raamt hoeveel uitgaven de regering zal hebben. Vervolgens stelt de minister van Financiën vast dat de regering veel minder inkomsten heeft dan hij had voorzien, en stelt de minister van Begroting vast dat de regering veel meer uitgaven heeft dan hij had voorzien. Merkwaardig genoeg is het dan de minister van Financiën die dat in de media moet komen uitleggen. Een goede kan dat. Hij verwijst naar van alles en nog wat, naar dit en naar dat, en aan het eind steevast naar boekhoudkundige redenen waarvan de techniciteit het beperkte brein van een gewone burger hoog te boven gaat.

Zeer bedreven in deze aparte vorm van de liegkunst was Johan Van Overtveldt, niet voor niets gewezen hoofdredacteur van Trends. Niet bedreven erin was Steven Vanackere. Van hem zag elke kleuter dat hij uit zijn nek stond te kletsen. Wat Didier Reynders verleidde tot de gouden quote: 'In Vlaanderen gold ik als de slechtste minister van Financiën ooit. Dankzij Steven Vanackere ben ik nu de op één na slechtste minister van Financiën ooit.'

Gelukkig is er de Nationale Bank, een opvangtehuis voor gedumpte politici die te veel weten van de eigen partij en haar bonzen om vrij te laten rondlopen. De Nationale Bank, waar vroeger letterlijke zwaargewichten als Fons en figuurlijke als Marcia de goede werking verzekerden, is verworden tot een duur betaalde zwijgclausule.    

In deze legislatuur kan de minister van Begroting rustig achteroverleunen. Voorzichtige waarzeggers schatten het budgettair tekort voor 2020 op 12 procent, zoveel als in de tijd van Guy Mathot. Maar ook als het 20 procent blijkt te zijn, wat Kaaiman denkt, zal niemand de minister met de vinger wijzen. En zeker de Europese Unie niet, voor zover die dat ooit wél deed. De coronacrisis is een passe-partout voor staatkundige aberraties die men twee maanden geleden niet denkbaar achtte. De federale en regionale regeringen samen hebben al voor minstens 40 miljard euro premies, subsidies, compensaties en tegemoetkomingen aangekondigd, en er moest initieel al 14 miljard bespaard worden. Boven op al die gulheid zakt het bruto binnenlands product dit jaar volgens de meest optimistische econometristen met 8 tot 10 procent, en stuiken de belastinginkomsten in elkaar.

Allemaal niet erg. Na de tv-viroloog is de minister van Begroting de grootste beneficiant van de coronacrisis.

Lees verder