Biocartis mundi

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

De volgende! Le suivant! Een paar dagen geleden in De Tijd: ‘Het Mechelse Biocartis, gespecialiseerd in kankerdiagnoses, verlaagt zijn omzetprognoses voor dit jaar en incasseert zijn grootste beursklap ooit. ‘We dachten dat de opmars in de VS sneller zou gaan, we hebben ons misrekend’, zegt CEO Herman Verrelst.’

Welkom in de club, beste kerel, zet u erbij. Er is nog plaats naast Koen Van Gerven, Hein Deprez, Jo en Pol, Patrick De Haes, en al onze andere vriendjes die geloofden dat ze in Amerika hun omzet, en nog liever hun winst, zouden verveelvoudigen. Dat lukt niet, hoe dikwijls moeten we het nog schrijven? Je kunt beter proberen in Noord-Korea een filiaal op te starten.

‘De vertraging in de VS is tijdelijk’, probeert Verrelst nieuwe speculanten te overtuigen dat de koers van zijn aandeel - in één uur 32 procent kwijt - ver onder de werkelijke waarde ligt. ‘Ziekenhuizen en laboratoria hebben er meer tijd nodig dan gedacht om onze technologie te implementeren’, aldus de CEO, die eerst in Silicon Valley werkte maar liever in Mechelen kwam wonen, wat niet veel vertrouwen wekt, eerlijk gezegd. Zeker, die Amerikaanse hospitalen zijn een beetje ouderwets, wat ongetwijfeld weer de schuld is van Donald Trump, al zal die op zijn beurt wel naar Obamacare wijzen.

Denkt u nu ook spontaan aan Jetrea, het wondermiddel van Thrombogenics, dat bij een zeldzame oogziekte waarvan wij de naam vergeten zijn een operatie overbodig zou maken? Twee druppelkes en ook zonder kaars en bril zou de uil niet alleen zien willen maar ook kunnen. Drieduizend dollar voor een fleske. Zelfs de FDA, het farmacologisch equivalent van de grote kinderverschrikker, had al haar fiat gegeven. Helaas moesten die druppeltjes worden voorgeschreven door oogchirurgen, die door dat te doen hun eigen bron van inkomsten zouden droogleggen. Ze hebben het bij Oxurion, de nieuwe en ontsmette naam voor Thrombogenics, vorige week nu ook zelf opgegeven. De waarde van Jetrea wordt in hun eigen boeken op 0 euro getaxeerd, een totaal verlies van honderden miljoenen euro’s.

Ook dit roepen wij niet voor het eerst: stop met medicijnen te zoeken tegen zeldzame ziekten. Dat is commerciële zelfmoord. Ofwel vind je een middel uit tegen een aandoening die iedereen heeft. Ofwel verspreid je eerst zelf massaal het virus waartegen je een middel hebt uitgevonden. Dit kan het makkelijkst via de waterleiding of de voedselketen. Eens te meer verwijzen we hier naar de belangrijkste en tevens enige wetenschappelijke bron die wij zelf ooit raadplegen: Lucky Luke. Uit ‘De premiejager’: ‘Toen tijdens de tyfusepidemie van 1883 de overheid 25 cent uitbetaalde voor elke gevangen rat, deed Elliot Belt gouden zaken met zijn illegale rattenkwekerij.’ Voilà, dat is ondernemen. Biotech in zijn puurste vorm.

Beste CEO’s en andere kamikazes, luistert nu voor één keer naar Kaaiman: laat expansie in de Verenigde Staten over aan onze echt grote entrepreneurs. Aan mensen als meneer Fernand, onze beide baggeraars en Jan Boone. Zeg Jan, hebben wij goed gelezen dat Lotus ook Madeleines met chocoladevulling op de markt brengt? (Tour & Taxis, Havenlaan 86 C, 1000 Brussel)

Lees verder