Blauwdruk

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Aan de ene kant de Hoge Raad van Financiën, aan de andere kant Kaaiman. Wie te kiezen lijkt dan een overbodige vraag.

Wie, en denk goed na voor u antwoord geeft, heeft vorig jaar bij herhaling geroepen dat de belastingen fors omhoog moeten? Omhoog. En dus niet omlaag. Wie? Juist, Kaaiman. Eén verkiezing verder, en de financiële put waarin ons land spartelt, wordt elke dag dieper en dieper. Niemand die nog maar bij benadering weet hoe hoog het tekort op welke begroting is. Op die van 2020 volgens de ene 11 miljard euro, een ander spreekt van 12, we hebben al iemand 14 horen zuchten, en wie vanaf 20 miljard begint te tellen zal het dichtst bij de werkelijkheid zitten. Het tekort voor 2019 kennen we pas in april-mei als de nationale rekeningen worden vrijgegeven. Maar hoeveel dat ook bedraagt, het moet bij de nu al onaflosbare openbare schuld worden opgeteld.

Opnieuw zullen we over de dreiging van Europese sancties horen, schrik niet als het begrip ‘strafbankje’ uit de clichémachine rolt, maar de waarheid is dat Europa helemaal niets doet. Voor het onverbeterlijke geknoei met zijn staatsfinanciën had België al lang uit de eurozone moeten liggen, uit de EU, en uit de NAVO. Maar door de besluiteloosheid in de Europese instellingen kunnen de Belgische onverantwoordelijken de financiële regels vrolijk verder aan hun veldritlaarzen lappen. En maar goed ook, want hoge boetes zouden de schuld nog doen stijgen, met nog hogere boetes als gevolg.

Tot zo ver Kaaiman. Nu de Hoge Raad van Financiën. Of is het ‘voor’ Financiën, wat een groot verschil uitmaakt. Naar wij in De Tijd lezen, heeft de Raad een blauwdruk klaar voor een fiscale revolutie. Beter gezegd: een deel van de Raad heeft die klaar, de rest is tegen. Want wie meent dat hij bij Open VLD het summum van interne naijver en judasserij heeft gevonden, moet zeker eens bij de Hoge Raad van Financiën aanbellen.

Wat de Afdeling Fiscaliteit en Parafiscaliteit betreft, spreken we over twaalf hanen op één erf. En geen enkele hen. Wat al bij al beter is dan twaalf hanen en één hen, want dat zou zeker leiden tot een parafiscale pluimengangbang. Maar in tijden waarin genderevenwicht hoog op de maatschappelijke agenda staat, is die Afdeling Fiscaliteit geen anomalie maar een schande. Wilt u er alsnog op zoek naar een hen, klik dan op ‘Secretariaat’. Voor de Afdeling Fiscaliteit is de klok der evolutie stil blijven staan bij de Conferentie van Bretton Woods.

Uitgerekend die macho’s komen nu aandraven met 18 scenario’s voor een takshervorming. 18! Anderhalf per lid. Ze zouden de lasten op arbeid doen dalen met een bedrag tussen 4,5 en 11,5 miljard euro, wat wij een nogal ruime marge vinden. En hoe gaan ze dat inkomstenverlies compenseren? Opzij iedereen: met een meerwaardetaks! Nee toch.

Zet de vuilnismand nu al maar klaar voor dit ‘vrijblijvende advies’. Een advies aan niemand in het bijzonder trouwens, want een volwaardige regering is er al lang niet meer, laat staan een volwaardige minister van Financiën. De laatste volwaardige minister van Financiën in België was Walthère Frère-Orban.

Lees verder