Blikfonds

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Eerlijk antwoorden: wie van u heeft vertrouwen in een wetsvoorstel dat wordt ingediend door Luc Van Biesen, Dirk Van Mechelen en, als totum pro partibus, Benoît Piedboeuf?

Niemand? Dat vreesden we al. Dat de pensioenspaarfondsen in een nabije toekomst over de kop gaan, is niet langer een nachtmerrie maar steeds meer een zekerheid voor achterdochtig geborenen als Kaaiman, die er zijn hele leven een fortuin in heeft gezaaid maar op het moment van oogsten zal moeten vaststellen dat de kraaien ermee vandoor zijn. ‘Kraai’ is hier een metafoor, meer een synoniem, voor ‘bankier’. De grootste hold-up van de geschiedenis komt er nog aan, neem deze voorspelling ernstig. Het faillissement van Arco en de bankencrisis van 2008 zullen onbeduidend zijn op de dag dat de pensioenspaarfondsen in elkaar stuiken door het aloude en onuitroeibare euvel van wat voor financiële instelling ook: gokzucht. De kas van het Zilver-fonds zal goed gevuld blijken, naast die van uw Blikfonds.

Om helemaal zeker te zijn van die aanstaande ramp is er nu het initiatief van de drie genoemde blauwe musketiers, zoals de echte drie aangevuld met een d’Artagnan in de persoon van gewezen MR-jongerenvoorzitter Gauthier Calomne. We lazen het onheilsbericht in zijn natuurlijke biotoop: de voorpagina van De Tijd. Als het vermaledijde voorstel wordt goedgekeurd, mogen de pensioenspaarfondsen binnenkort 10 procent van hun activa investeren in infrastructuurprojecten! Dat ze dat tot nu niet mochten, wisten wij niet. En we hadden zeker beter geslapen als we het wél hadden geweten. Het was een verstandige rem op de roekeloosheid van fondsenbeheerders, en dus moest die belemmering dringend uit de weg worden geruimd. Je mag er niet aan denken: spaarfondsen en infrastructuurwerken. Dat is een garantie op een bankroet.

Spaarfondsen en vastgoed zijn al een dodelijke combinatie. Of zeggen de namen Fannie Mae en Freddy Mac u niets meer? Uit de Amerikaanse versie van ‘Blind getrouwd’. Fannie Mae werd na de Grote Depressie opgericht in het kader van de New Deal van Franklin Roosevelt, en kreeg een bijna-monopolie voor het verlenen van hypothecaire leningen aan wie een huis wou bouwen of kopen. Doet iets te veel denken aan de Gentse huisvestingsmaatschappij om geruststellend te zijn. Eind de jaren zestig werd Fannie Mae geprivatiseerd en omdat een monopolie dan plots een ernstig bezwaar blijkt, werd Freddy Mac als concurrent opgericht. In 2008 moest de overheid ze allebei van de ondergang redden, wat dan weer te veel doet denken aan Yves Leterme om geruststellend te zijn.

Vastgoedleningen zijn dus al een risico om spaarcenten in te riskeren, infrastructuurwerken zijn het risico voorbij. Als Belgische pensioenspaarfondsen daar 10 procent in mogen investeren, is er een simpele berekening om te weten hoeveel extra pensioen u als klant maximaal zult ontvangen: zoek op wat ze u al die tijd hebben voorgespiegeld en trek daar 10 procent af. Om meer onaangename verrassingen te vermijden is het nog veiliger om 100 procent van dat bedrag af te trekken, dan weet u op enkele euro’s na precies hoeveel u mag verwachten.

Lees verder