Brexin

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Nu de vraag hoe de Britten uit de Europese Unie stappen opgelost is, is het gezien de tijd die dat geduurd heeft nuttig meteen uit te zoeken hoe ze er weer in kunnen komen. Een werkgroep is het meest geschikte middel, en Guy Verhofstadt lijkt gezien zijn ervaring met theekransjes geknipt er griffier van te worden.

Het kan niet anders of binnen twee jaar begaat Boris Johnson een stommiteit, of komt er een die hij al begaan heeft aan het licht, waardoor hij Downing Street 10 spoorslags moet verlaten. Een andere flurk neemt er dan zijn intrek en er is geen garantie dat die niet opnieuw een referendum uitschrijft. En omdat de Engelsen en de Welshmen eindelijk begrijpen dat Karel De Gucht gelijk heeft en zij niet - de Schotten waren die mening al toegedaan - lijdt de uitslag van die bevraging weinig twijfel.

Er wordt dus best volgende week al een versnelde procedure uitgetekend voor het moment waarop het Verenigd Koninkrijk een aanvraag tot lidmaatschap indient. Want de Turken, bijvoorbeeld, hebben dat voor het eerst gedaan in 1963 en ze zijn nog altijd geen lid. Zodra ze voldoen aan alle eisen worden er inderhaast nieuwe verzonnen. In hetzelfde jaar 1963 stelde Charles De Gaulle zijn veto tegen de Britse toetreding tot de Europese Economische Gemeenschap. De Gaulle noemde het Verenigd Koninkrijk het paard van Troje dat voor de poorten van Europa stond, en hoewel voorvaders van De Gucht en Verhofstadt ook in die tijd al kakelden dat de generaal zich vergiste, weten we vandaag wat we weten. Vier jaar later zei De Gaulle nog eens ‘Non’, en het heeft geduurd tot drie jaar na zijn dood voor de Fransen de Britten in 1973 schoorvoetend toelieten. Geen twee jaar erna was er al een eerste Brits referendum om er weer uit te stappen, maar 70 procent vond dat geen goed idee. Dus als ze er over twee jaar toch weer in willen, mag dat niemand verbazen.

Zodra ze lid waren, deden de opeenvolgende Britse premiers niets anders dan hun best om er weer uit te vliegen. Ze stemden tegen alles wat de EU vooruit kon helpen. Ze deden niet mee met de euro. Ze deden niet mee met Schengen. Ze wezen de grondwet van Jean-Luc Dehaene af, en de enige reden waarom daarover geen referendum kwam, was dat de Fransen en de Nederlanders hen voor waren. Ze weigerden zich te schikken naar Europese begrotingsregels. Ze eisten voor alle maatregelen die hen niet bevielen een uitzonderingspositie, en als ze die niet kregen, lapten ze de genomen beslissingen gewoon aan hun laars.

Het was nochtans Winston Churchill die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog als eerste, lang voor Verhofstadt, met het idee van de Verenigde Staten van Europa was komen aanzetten. Maar zoals al zijn opvolgers vond ook hij de Fransen op zijn weg, en ook voor hem was dat De Gaulle. De generaal: ‘Ik wind me op als ik gelijk heb, Churchill windt zich op als hij ongelijk heeft. Als we samen zijn, winden we ons dus allebei de hele tijd op.’

Churchill van zijn kant antwoordde op de vraag of hij De Gaulle een groot staatsman vond: ‘Hij is twee meter, hij is een egoïst, een zelfingenomen ijdeltuit, en hij waant zich het middelpunt van de hele wereld. Ja, hij is dus een groot staatsman.’ Emmanuel Macron is een meter vijftig, de rest is hetzelfde.

Lees verder