column

Cablivirona

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Snuisterend in de altijd verkwikkende berichten over pillen en vaccins viel ons oog laatst op een mededeling van Sanofi. Het bedrijf meldde voor het laatste kwartaal van vorig jaar een omzet van 19 miljoen euro voor het medicijn Cablivi, ontwikkeld en in hun nek gedraaid door het Gentse Ablynx. Dat was een miljoen minder dan een kwartaal eerder, maar het aantal patiënten steeg wel. Tot... 150!

Eén pilleke Cablivi kost minimaal 150.000 euro, beduidend minder dan een druppelke Zolgensma, maar ondanks die gunstprijs betaalt de ziekenkas dat niet in elk land terug. Het is overigens maar in zes landen toegelaten.

Kaaiman-lezers zijn vertrouwd met de problematiek, want hier wordt al jaren propaganda gevoerd voor medicijnen op basis van antilichamen van lama’s. Zoals Cablivi, een remedie tegen de, uiteraard zeldzame, bloedziekte trombotische trombocytopenische purpura. Ook wie eraan lijdt, zal getuigen dat alle hulp welkom is.

Twee jaar geleden nam Sanofi Ablynx over voor 4 miljard euro! Wegens het verwachte succes van Cablivi, en van 45 andere medicijnen die in de pijplijn zaten. ‘En daar best in blijven zitten’, temperde dokter en apotheker Kaaiman tijdig de euforie die hij in de rangen van Ablynx nog wel kon plaatsen, maar in die van Sanofi niet meer.

Waren wij iets duurs bij Sanofi, we zouden bij het Rega-instituut in Leuven een paar coronavirussen kopen.

Eén jaar geleden maakte de multinational al bekend dat die 45 andere projecten allemaal werden afgevoerd. ‘In de riool ermee’, riep een woedende laboratoriumchef die wel een diploma had en dus vooraf niet was geraadpleegd. Alleen Cablivi, soortnaam caplacizumab, kon de dans ontspringen omdat het op de Amerikaanse markt verkocht zou mogen worden, wat bij elke farmaproducent aanleiding geeft tot een onweerstaanbare innerlijke drang.

Op deze plaats vorig jaar: ‘Jaja, één tweet van Donald Trump en het is afgelopen met caplacizumab. Bovendien lijden slechts een handvol Amerikanen aan trombotische trombocytopenische purpura, en de meesten van hen beseffen het niet eens. Experten als Kaaiman schatten de winst van Cablivi dan ook op 22 dollar per jaar, wat minder is dan de 800 miljoen die ze in Gent in gedachten hadden.’

Daar kon Madame Soleil weer enkele puntjes aan zuigen: de schatting van Kaaiman was er niet ver naast. Alleszins minder ver dan die van de mannen die er 4 miljard voor uit de kas haalden. Vooralsnog hebben wij geen nieuwe gegevens over het succes van vobarilizumab, een Ablynx-medicijn tegen de zeldzame anti-immuunziekte systematische lupus erythematodes (SLE). De productie daarvan werd stopgezet wegens geen bewezen werking, normaal gezien geen bezwaar, maar men zou onderzoeken of het misschien hielp tegen reuma.

Waren wij iets duurs bij Sanofi, we zouden bij het Rega-instituut in Leuven een paar coronavirussen kopen en daar een wolkje vobarilizumab op sproeien, vermengd met een snuifje efgartigimod tegen de zeldzame spierziekte myasthenia gravis en de zeldzame bloedziekte immuun thrombocytopenie. Je weet maar nooit, hét parool in de farmasector.

 

Lees verder