column

Cauculator

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Als één politieke partij deze week een sterke indruk gemaakt heeft, dan is het wel de Democratische Partij in de Verenigde Staten. Ze overtrof CD&V en Open VLD nog, wie had gedacht dat dat kon?

Dat stelletje Democratische kandidaat-presidentskandidaten boezemt niet veel vertrouwen in. Ja, Pete Buttigieg, de verrassing van de eerste voorverkiezing, zou nog wat geestdrift kunnen wekken, maar heeft hij na Super Tuesday op 3 maart nog genoeg geld om zijn campagnebus vol te tanken? Anders: duwen. Bernie Sanders dreigt Super Tuesday niet eens te halen, tenzij men voldoende antilichamen van lama's kan aanvoeren. Elizabeth Warren is zo'n tante Jo die tot grote wanhoop van haar dochters hip en vlot probeert te doen als hun schoolvriendinnen op bezoek komen. En mocht Joe Biden het alsnog worden, het gevaar is klein, zullen in plaats van The New York Times en The Washington Post deze keer echte kranten eens uitzoeken wie de Oekraïense regering waarmee onder druk heeft proberen te zetten. En dan riskeert Biden er bekaaimander van af te komen dan Donald Trump, die de amateuristische poging van Nancy Pelosi om hem af te zetten met de vingers in de neus heeft overleefd.

Haar idee om als voorzitster van het Huis de State of the Union te verscheuren, was ook een voltreffer. Daarvoor kreeg je in beschaafdere tijden Sing Sing. Voor een patriot uit de Midwest staat zoiets gelijk met het verbranden van de vlag, dus dat doet nog een paar miljoen Democratische kiezers extra afhaken. Nancy Pelosi heeft haar partij meer schade berokkend dan Fake Mail John en Zelfbediening W. Beke de hunne. Geen geringe prestatie voorwaar. Misschien moeten ze bij de VRT eens vragen of Michiel Vos dat, onpartijdig als altijd, kan duiden.

De Democraten kunnen alleen bidden dat Michael Bloomberg in november hun man in de ring wordt. Al heeft die de kiezers in Iowa, New Hampshire, Nevada en South Carolina nu al beledigd door er niet mee te doen in de voorverkiezing. Dat zijn vier staten die hij meteen op zijn buik mag schrijven als het ooit tot een duel met Trump komt. Kleine staten, dat wel, maar ‘Wie de kleine staat niet eert, is ’t Witte Huis niet weerd’, luidt een oude Amerikaanse zegswijze.

Als de manier waarop de Democraten naast hun dwaze impeachment ook hun voorverkiezing in Iowa naar de knoppen hebben geholpen model mag staan voor het bewind dat ze de komende vier jaar in Washington hopen te voeren, zullen niet veel Amerikanen op 3 november twijfelen. Het leek wel of ze de universiteit van Gent om assistentie hadden gevraagd. Normaal is zo'n caucus simpel: na een poos onderling ruziemaken neemt iedereen plaats in de hoek of de cirkel van zijn uitverkoren kandidaat, en om te tellen hoeveel er waar staan kun je de leerlingen van het 3de leerjaar A inschakelen. Die van 3B kan ook, maar dan onder toezicht van de juffrouw. Niet zo bij de Democraten. Er was iets mis met de app. Welja, niet iedereen schakelt zo vlot naar nieuwe computersystemen over als de redacteurs van De Tijd. 

Dinsdag tweede rendez-vous in New Hampshire. Bij de Republikeinse voorverkiezing in Iowa haalde Donald Trump 97 procent. Republikeinen zijn zoals geweten stommeriken.

Lees verder