Chili con carne

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Als het in Chili te doen is, moet je opletten. Door het afblazen van de VN-klimaattop in Santiago moet Anuna De Wever nu midden op de oceaan de steven wenden om op de Straat van Gibraltar af te zeilen. En het wordt met z’n allen bijpeddelen om daar op tijd te geraken, met de wind alleen zal het niet gaan.

Het roept herinneringen op aan de historische reis van Marc Van Peel en Vera Dua met de Kaunitoni, een schip van een rederij op de Fiji-eilanden dat bestemd was voor de sloop. De chef-verkoper keek raar op toen iemand hem kwam vertellen dat een paar Belgische politici ermee naar de Stille Zuidzee wilden varen om de Franse atoomproeven op het atol Mururoa manu militari te beletten. Dat was eerder collega-activisten van Greenpeace fataal geworden toen hun Rainbow Warrior in Auckland, op bevel van de socialistische president François Mitterrand, door de Franse marine werd opgeblazen. Die explosieve tussenkomst was deze keer niet nodig, want voor halfweg lag de Kaunitoni al uit zichzelf in panne. En toen een sleepboot hem kwam wegtakelen, stak een storm op waarna beide boten dreigden te zinken.

Dus als tochten over zee sowieso zelden goed aflopen, is dat nog meer het geval met die naar Chili. Ann De Bie! In 2010 was in de goud- en kopermijn van San José een dak ingestort en zaten 33 mijnwerkers 700 meter onder de grond gevangen. Pas na 17 dagen hadden de hulpdiensten contact met de kompels, die allemaal nog in leven bleken. Voedsel en drank werden via een schacht naar beneden gelaten. De reddingsoperatie werd op drie tot vier maanden geschat, maar na twee maanden werd de eerste kompel al naar boven gehesen en twee dagen later waren ze alle 33 gered.

Net als vorig jaar bij de Thaise voetballertjes in hun grot, volgde de hele wereld de gebeurtenissen van dag tot dag. In zoverre dat in het weekblad Knack een onverdraagzame schreef: ‘Als 33 mensen de voorbije weken op onze zenuwen hebben gewerkt, dan zijn het wel die 33 goudzoekers uit San José.’ De Chileense overheid zette een perfect geregisseerde propagandastunt op door alle buitenlandse tv-stations een gedetailleerd plan van de activiteiten te bezorgen, en in alle faciliteiten voor cameraploegen en reporters te voorzien. VTM bracht al meerdere dagen van ter plaatse verslag uit van de redding, toen ze op de Reyerslaan eindelijk inzagen dat ze zich moesten haasten. In allerijl werd Ann De Bie uitgestuurd. Op het moment dat zij zich in Zaventem bij de verkeerde incheckbalie aanbood, kwam in Chili de laatste van de 33 kompels uit de lift gekropen. Bij aankomst in Santiago stelde Ann vast dat haar bagage niet mee was, en toen ze de redactie belde voor een eerste interventie kreeg ze te horen dat er geen behoefte was aan een stand-up van op 800 kilometer van waar de feiten al lang voorbij waren. Van miserie ging de verslaggeefster op zoek naar een hamburgertent en werd ze tot overmaat van ramp overvallen.

Twee dagen later doemden op het totaal verlaten mijnterrein van San José twee stipjes op: een vrouw en een cameraman. En toen klonk het door de gewijde stilte: ‘Hier achter mij zijn vorige week 33 mijnwerkers die een tijdje onder de grond hadden gezeten bevrijd. Ann De Bie, voor de VRT in San José.’ Eén goed raad aan u allen: mijd Chili. Zeker con carne.

Lees verder