column

Confiteor

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Mechelen was vroeger toch commerciëler aangelegd dan vandaag. We leven in een verbijsterende tijd, al hadden slechts enkele zieners dat bij het begin van het jaar in de gaten. Ziekte en verderf voeren het hoogste woord. Verwarring, angst en wanhoop hebben de bevolking in een wurggreep. Cafés gesloten zeg, kan het erger worden? Dat was zelfs niet het geval onder den Duits. Die pakte zelf veel te graag een pot, wat elk jaar overvloedig wordt aangetoond in februari en oktober, en in alle maanden ertussen.

Wat zien we dan bij de mensen? Ze herinneren zich plots dat er daarboven nog ergens een Almachtige rond zweeft die alles weet en ziet, wat niet echt geruststellend is, en die alles zowel ten goede als ten nog kwadere kan veranderen. En dus hollen ze naar de kerk om Hem al dan niet gemeend vergiffenis te vragen, beterschap te beloven als Hij de miserie doet stoppen, en bij zichzelf te denken: ‘Baat het niet, dan schaadt het niet, en dat van die beterschap zullen we nog wel zien.’

 Toe. Dicht. Gesloten. Ontoegankelijk. Dat je er in de week niet meer in kunt, hebben de gelovigen met scha en schande moeten aanvaarden. Sommige gebedshuizen zijn al overgekocht door een louche nachtclubeigenaar, een supermarktketen, of een restaurantuitbater met te hoge verwachtingen van zijn eigen kookkunsten of die van zijn chef-kok. Maar nu kun je er ook op zondag niet meer in. De mis wordt niet meer opgedragen, al kun je op de meeste plaatsen niet bepaald gewagen van een massa-event. Op het moment dat de omstandigheden eindelijk nog eens ideaal zijn om leden en zieltjes te werven, sluiten ze de boetiek! Bevel van Marc Van Ranst, een heidense communist die godsdienst beschouwt als een virus voor het volk.

Als er iemand weet hoe je met een pandemie moet omgaan, dan wel de grote Epidemioloog daarboven. Het Oude Testament staat er vol van. De doos van Pandora, het paard van Troje, een poederenvelop bij de liegende leider, of een officieel schrijven van Francis Adyns… wat er uit komt is klein bier vergeleken bij wat Jahweh op de mensheid heeft losgelaten. Waren het geen sprinkhanen, luizen, of steekvliegen, dan liet Hij Zijn eigen uitverkoren volk wel veertig jaar verloren lopen in een woestijn.

Wij herinneren ons een artikel over een professor die geobsedeerd was door de Rode Zee en ter plaatse onderzocht of het technisch mogelijk was om die te splitsen, zoals Mozes met zijn wandelstok. Zijn uiteindelijke conclusie, na een paar keer bijna verdronken te zijn: ‘Onmogelijk.’ Een laatste experiment met een houten bekisting mislukte al evenzeer, waarna de wetenschapper zijn verdere leven enkel dankte aan een grotere kennis van de zwem- dan van de waterbouwkunde.

 Om een lang verhaal korter te maken, deze boodschap aan aartsbisschop De Kesel: gooi de kerkpoorten open, Jef. Het Vaticaan staat boven het virus. En zeker boven Marc Van Ranst.

Lees verder