Couckenbacks

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Coucke, gij weet het natuurlijk allemaal beter. En schijnbaar geven de feiten u gelijk: een seizoenstart met 2 op 12 en dertiende in de stand, dat wekt jaloezie. Zeker omdat dat mooie resultaat behaald is tegen topteams als Oostende, Moeskroen, Mechelen met tien man, en Kortrijk. De komende tijd staan de makkelijkere wedstrijden op het programma: uit naar Genk, Standard en Antwerp thuis, uit naar Club Brugge. Dat is een uitgelezen kans om nog meer punten te pakken, waarom geen 2 op 24 in plaats van maar 2 op 12? Dan staat de concurrentie al vroeg in het seizoen op een ontmoedigende achterstand. In alle ootmoed: proficiat, Coucke.

Maar dat geeft u niet het recht om in de euforie van dat succes onbeschoft te zijn tegen meneer Roger Vanden Stock, 10 keer kampioen in 20 jaar. Evenmin om laster te verspreiden over meneer Herman Van Holsbeeck, 8 keer kampioen in 14 jaar. En al helemaal niet om laatdunkend te doen over meneer Kaaiman, 26 keer kampioen in 57 jaar. Wat meer aandacht voor zijn akelig precieze voorspellingen, iets meer gevolg aan zijn raad, en uw leven was vandaag aangenamer geweest.

Sinds november stond het hier, om de drie weken: ‘Koop twee backs!’ Ge hebt ze nog altijd niet, al heeft Kompany er intussen dertig geprobeerd. ‘Koop géén nummer 10!’ Ge hebt stante pede wel een nummer 10 gekocht, een Oostenrijker goddomme, met meer negatief rendement dan onze langetermijnobligaties.

‘Koop Victor Osimhen van Charleroi!’ Hoe dikwijls hebben wij dat geroepen? Tien keer? Twintig? De eerste maal was hij bij zijn moederclub Wolfsburg te halen voor 10 miljoen euro. Vijf maanden later is hij voor 15 miljoen verkocht aan Lille, speelt daar de pannen van het dak, en wordt door de Engelse scouts al getaxeerd op 45 miljoen. Met andere woorden, Coucke, gij die de taal van het geld verstaat: mocht ge Kaaimans raad hebben opgevolgd zou Osimhen u in minder dan een jaar niet alleen een Europees ticket maar ook een miljoen of 30 winst hebben opgeleverd. Daarvan hadden wij voor u twee topbacks gehaald. Anthony Vanden Borre zeg, dat kun je toch niet meer geloven?

Wat schreven wij hier twee weken geleden? ‘Hij’, dat zijt gij dus, ‘moest plots een nieuwe keeper hebben. God weet waarom want de vorige heeft minstens acht punten gepakt. Koopt hij uitgerekend de doelman die de jongste drie seizoenen telkens de meeste goals heeft binnengekregen.’ Twee matchen heeft hij de nul gehouden, Hendrik Van Crombrugge, tegen teams die niet één keer over de middellijn kwamen. De eerste serieuze tegenstander: vier in zijn bak. In dezelfde analyse: ‘Wat Kompany probeert, is een uitstekend idee voor het beloftenelftal, maar niet voor de eerste ploeg. Iedere trainer in de Belgische hoogste klasse legt dat spelsysteem zo plat. Frank Vercauteren trainer van het eerste, Kompany speler van het eerste en trainer van de beloften, zo kunt ge die knoeiboel misschien nog rechttrekken.’

Niet luisteren hoor, Coucke, gij weet het beter. De eerste keer dat Kaaiman naar Anderlecht ging kijken stond Rie Meert in de goal. Ook toen waren er mannen van Oostende naar het Astridpark gekomen, ene van ‘den As’ en ene van ‘de Veegee’: Laurent Verbiest en Wilfried Puis. Maar dat waren toppers.

Lees verder