De Benidormbon

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Als op De Tijd vergaderd wordt over een themabijlage, vragen ze Kaaiman om buiten te gaan. Als het over een special rond het klimaat gaat, vragen ze Kaaiman om niet binnen te komen.

En dus willen wij nu graag, uit rancune, spelbreker spelen. Ja, op het eerste gezicht, en zeker vergeleken met wat andere kranten brachten, was het dossier over het klimaatprobleem in onze zaterdageditie indrukwekkend. ‘Hoe is het gekomen en hoe krijgen we het weg?’, de leidraad doorheen de meeste artikels in De Tijd. Op en tussen de regels passeerden alle schuldigen de revue: de industrie, de akkerbouw, de veeteelt, de voedingssector, het vrachtvervoer, de woningarchitectuur, de bedrijfswagens uiteraard, de bleitmulles, het toerisme, de luchtvaart, kortom… de mens. Maar de allerbelangrijkste oorzaak van de opwarming van de aarde en de energieverkwisting werd taboematig onvermeld gelaten: de gepensioneerden! En meer specifiek hun grootste leverancier: de mei 68’ers. Jazeker, zij weer.

Zitten de hele dag te roken in hun slecht geïsoleerde huizen die ze tot 26 graden Celsius warm stoken. Hun elektrische apparaten staan tegen de sterren op te ronken en te bonken. Ze vergeten de chauffage lager te draaien als ze op citytrip of cruise vertrekken, of als ze uit verveling met hun Toyota-diesel ergens en nergens heen tuffen. Naar Makro of IKEA, en hoe langer het duurt, des te liever want des te minder kopbrekens over wat de rest van de dag te doen. Onderweg jagen ze zoveel roet en fijnstof door hun uitlaatpijp dat ze zelfs in een hoge-emissiezone niet binnen zouden mogen, en rijden ze zo traag dat ze ook buiten de spits files veroorzaken, en extra milieuschade. Nemen ze de fiets, in groep en verpakt in gele hesjes, dan is het een elektrische die van ’s morgens tot ’s avonds staat op te laden en per dag meer stroom verbruikt dan alle wietplantages aan de Maaskant per maand.

Wijlen Hugo De Ridder voorspelde het dertig jaar geleden al in ‘Het ultieme transfer’: het is de aanmatigende generatie van Paul Goossens die door haar productiesystemen en haar levensstijl eerst het klimaat om zeep heeft geholpen en daar nu, na haar meestal weinig actieve loopbaan, nog een schep boven op doet. Energie-experts van De Tijd hebben eens uitgerekend dat de goedkoopste manier om de normen van Kyoto en Parijs te halen erin bestaat om al die luie lui op kosten van de staat met Ryanair naar Alicante te deporteren, en daar de huur van hun studiootjes in Calpe of Benidorm te betalen. De Benidormbon! Ook bruikbaar voor hardnekkige zieken en uitzichtloze werklozen. Niet alleen het milieu, maar ook de sociale zekerheid zou gered zijn, we zouden voldoen aan het Stabiliteitspact en het leven zou gezonder én aangenamer zijn voor wie hier achterblijft om te werken. De Spaanse economie in één klap boven Juan.

Toen deze en andere voordelen van die bon cijfermatig bewezen waren, werd het plan op vraag van onze abonnementendienst in de vuilnisbak gegooid. Waar wij het net op tijd weer hebben uit gevist. Op een redactiedag werd ons onlangs ingepeperd dat we met zijn allen moeten proberen het percentage jonge lezers van De Tijd te verhogen. Dat kan op twee manieren: door het aantal jongeren te verhogen of door het aantal ouderen te verlagen. Bij dezen heeft Kaaiman zijn steentje bijgedragen. Eerder een rots.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Partner content