De cijferfetisjist

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Last van kraaien in de tuin? Hier een eenvoudige oplossing. Neem een plank. Strijk ze in met multifunctionele superlijm. Leg ze in het gras. Strooi in het midden enkele graankorrels. Trek u terug achter een hoek. Wacht af.

Wat volgt, is een hartverwarmend bucolisch tafereel: kraai komt naar beneden, wipt op de plank om het graan weg te pikken, hangt meteen vast in de Pattex Extra Strong en sterft binnen het kwartier. Verwijder de kraai niet. Neem de plank, wring ze in de koffer van uw auto, rijd ermee naar de Wetstraat in Brussel en duw bij nummer 12 op het belletje. ‘Kabinet van de minister van Financiën.’ Een sonore zoemer klinkt. Duw de deur open en gooi uw plank bij alle andere vogelvallen op de hoop. De kraaien worden later door medewerkers van de minister van de plankjes gewrikt en opengesneden en in hun ingewanden lezen ze dan de economische indicatoren en de te verwachten ontvangsten van het complexe taksenstelsel waar ons land zo vermaard om is.

Wat voor instantie, binnenlandse of buitenlandse, zich ook buigt over de officiële aritmetische gegevens van onze regering, telkens weer komt ze tot de conclusie dat die geheel verkeerd, helemaal fout, of volledig verzonnen zijn. Inkomsten worden overschat en uitgaven onderschat, en de gehanteerde berekeningswijzen getuigen van een totaal gebrek aan inzicht in de regels van de algebra. Laatst nog het Rekenhof, dat voorzichtig stelde dat een verlaging van de vennootschapsbelasting niet budgetneutraal zal zijn. Wat vaktaal is voor: een slag in het water. Over de opbrengst van de effectenrekeningentaks, de kaaimantaks, de karaattaks, de suikertaks en de zouttaks wensten de experten van het hof zich niet uit te spreken omdat ze, net als de diensten van de minister, geen idee hebben van hoe die heffingen worden berekend.

John Crombez wordt zelden betrapt op een geestige uitspraak, evenmin op een verstandige, maar in De Standaard had hij er zowaar van beide één in petto. Van de verstandige: ‘Het voorzitterschap is niet mijn natuurlijke gave.’ En van de geestige: ‘Wie gelooft nog dat de effectentaks 250 miljoen euro zal opleveren? Johan Van Overtveldt gelooft het niet, Europa gelooft het niet, fiscale experts geloven het niet, academici geloven het niet. Alleen Kris Peeters gelooft het wel, dat is een gave.’ Daarna gaf Crombez toe dat hij geen flauw vermoeden heeft van hoe hij bij de volgende verkiezing een nieuwe catastrofe kan vermijden.

Naast het Rekenhof is er de Nationale Bank, die na haar feitelijke afschaffing door het Verdrag van Maastricht nog slechts twee opdrachten heeft: brandhout maken van de voorspellingen van het Planbureau, en gehakt van het verkeerde gebruik van die verkeerde prognoses door de minister. En er is Eurostat, dat deze week nog maar eens moest vaststellen dat niet alleen de cijfers van de vorige twee begrotingen niet kloppen, maar ook die van de volgende twee niet.

Het Rekenhof heeft zopas, na een dure doorlichting, de oorzaak gevonden van al die wiskundige dwalingen van onze minister van Financiën: er zitten te weinig specialisten op zijn kabinet! Tot datzelfde besluit was Kaaiman al veel eerder gekomen, zonder dure doorlichting.

Lees verder