De Gazet van New York

©AFP

Er zijn instellingen die ook in de zomervakantie actief blijven, zoals de minister van Loze Belof-ten of zoals ‘Correcties & Aanvullingen’, de leedvermakelijke rubriek in De Standaard. Ergens midden juli: ‘BETOGING. Zaterdag protesteerden geen 10.000 maar circa 1.400 mensen tegen de komst van president Trump (DS 9 juli).’

Circa 1.400 mensen in plaats van de eerst met genoegen gemelde 10.000. Het zou goed zijn terug te grijpen naar de vernietigende commentaren in dezelfde krant toen Donald Trump verkondigde dat er bij zijn inauguratie meer volk stond dan bij die van Barack Obama.

Iedere keer weer bewijzen ze dat die mens gelijk heeft met zijn kritiek op het ‘fake news’ in de zelfverklaarde kwaliteitsmedia. Dat deze week 300 kranten dezelfde commentaar afdrukten, illustreert dat ze ook nog alles van elkaar afschrijven. Meestal van The New York Times, een krant die men niet meer ernstig kan nemen na de documentaire ‘The fourth estate’. Wat daar aan zelfingenomen drukdoeners bij elkaar zat, overtrof nog - wie had gedacht dat het kon - de randfiguren uit ‘Nieuwsjagers’, een inkijk in de dagelijkse werking van Het Nieuwsblad die we liever niet hadden gehad. De ‘Boer van Oetingen’ is alleszins een groter gevaar voor de pers dan Trump.

Het was Derk Jan Eppink, luis in de pels van de talloze verwendekindjesprogressieven in de media, die het onlangs onderstreepte: de gedrukte oplage van The New York Times is niet eens twee keer zo groot als die van Het Laatste Nieuws! En met hun digitale verspreiding erbij komen ze al niet veel verder. In verhouding tot de bevolking: drie keer niets. De waarheid is dat die krant in Amerika niet gelezen wordt, tenzij door een paar progressief pratende en conservatief verdienende yups in de hippebarbuurten van Manhattan en Washington. De doorsnee-Amerikaan leest een plaatselijk dagblad of leest niets.

Alleen Europese journalisten nemen de NYT ernstig en nemen alles klakkeloos over. En elke dag weer vliegen ze woest overeind om iets wat Trump ’s ochtends heeft getweet, en als hij hen dan ’s avonds gelijk geeft door het omgekeerde te tweeten zijn ze nog woester. Zo gaat dat al twee jaar. Hij was nog niet ingezworen of het stond al vast dat hij zou worden afgezet. Dat kan natuurlijk altijd nog, het is ook mogelijk dat er om halfzes een meteoriet op uw hoofd valt, maar voorlopig lijkt hij toch goed stand te houden.

Er zijn in de geschiedenis van de Verenigde Staten trouwens maar twee zittende presidenten tegen wie de impeachmentprocedure is toegepast, twee keer zonder resultaat, en dat waren jammer genoeg twee Democraten: Andrew Johnson en Bill Clinton. Johnson ontsloeg zonder instemming van de Senaat een van zijn ministers, maar overleefde de impeachment met één enkele stem. Clinton had meer overschot toen hij werd aangeklaagd wegens meineed en belemmering van de rechtsgang in de zaak rond Monica Lewinsky. Tegen Richard Nixon werd na Watergate de afzettingsprocedure wel ingeleid, maar hij nam nog voor de eerste zitting zelf ontslag.

Trump is bijna halfweg zijn eerste vier jaar en merkte fijntjes als steeds op: ‘Ik heb de indruk dat de meeste mensen willen dat ik er een tweede termijn bij doe.’ Dat zou best waar kunnen zijn, aangezien volgens de kenners uit onze contreien Amerikaanse kiezers allemaal dommeriken zijn.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content