De keuze van de kiezer

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Het enorme succes van Labour bij de Britse verkiezingen is een opsteker voor Mateke. Na een korte dip hebben de socialistische partijen overal in Europa weer de wind in de zeilen. Het is niet langer alleen Portugal waarnaar een in het nauw gedreven sp.a’er kan wijzen.

De fraaie uitslag van Jeremy Corbyn heeft opnieuw het belang van een charismatische leider onderstreept, op dat gebied knopen de Vlaamse socialisten dra weer aan met de voorspoed die ze onder Steve Stevaert hebben gekend. En die door Johan Vande Lanotte en zijn marionetten tot op de grond is afgebroken, door zijn laatste discipel Fake Mail John zelfs tot achthonderd meter eronder.

En nu weer ernst, het is hier ‘Het paleis’ niet. Viel de rode hemel definitief op het hoofd van Corbyn toen de resultaten van de exitpoll over het scherm flitsten, dan was datzelfde uitspansel twee uur eerder al dreigend ver gezakt toen Paul De Grauwe in ‘De afspraak’ bekendmaakte dat zo hij had mógen stemmen, hij voor Labour had gekozen. Hoewel hij eigenlijk voor de LibDems was. Die mochten op hetzelfde moment een kruis maken over hun ambities.

Het kan bezwaarlijk een toeval zijn dat de LibDems nog een zetel verloren ook, uitgerekend die van hun voorzitster Jo Swinson, een ex-studente van de London School of Enocomics! Waar trouwens ook Monica Lewinsky is afgestudeerd, master in de sigaristiek.

Meteen nadat het stemadvies van De Grauwe over het Kanaal was getwitterd, zagen we achter Ivan Ollevier en Willem Van Mullem nog trossen linkse kiezers naar de polling stations rennen om op de valreep voor Boris Johnson te stemmen.

De Britse verkiezingen hebben natuurlijk weer veel aangetoond, de exitpoll was geen twee minuten bekend of de eerste analisten tuimelden al over elkaar heen om uit te leggen waarom de kiezers zich andermaal hadden vergist. De overwinning van de Conservatives was er niet gekomen ‘dankzij’ maar ‘ondanks’ Boris Johnson, hoe vindt u die? Mensen hadden niet voor Johnson gestemd omdat ze voor Johnson waren, maar omdat ze tegen Johnson waren. En tegen de brexit, daarom stemden ze voor wie het meest vóór de brexit was. Het vergt natuurlijk een meer dan gemiddeld politiek inzicht om dat te begrijpen, en jammer genoeg hebt u dat niet.

Dat Johnson een incompetente losbol is en de brexit een dwaasheid zonder weerga, kan ook de domste inwoners van Engeland niet langer ontgaan zijn. De intellectuelen in de studio’s van onze openbare nieuwsdienst hebben het vaak genoeg herhaald. En dan mogen ze in het stemhokje, gordijntje toe, en hops: stemmen ze toch tegen de wil van de mediagoeroes in zeker? Zes maanden eerder, bij de Europese verkiezing, haalde zelfs de pro-brexitpartij van Nigel Farage meer stemmen dan de anti-brexitpartijen Labour en LibDems samen. Maar die kiezers zijn fout, onwetenden, deplorables... het zijn Hendrik Vos en Paul Goossens en Karel De Gucht die slim zijn.

Er is één onweerlegbare want steeds weerkerende vaststelling: de mensen weigeren te stemmen zoals de politiek correcte media hun opleggen. Het volstaat dat de verwendekindjesprogressieven uit de pers deze of gene dagelijks als corrupte halvezool opvoeren, en zijn stemmenaantal schiet door het dak. De waarheid is: nieuwe verkiezing, nieuwe blamage voor de zelfverklaarde kwaliteitspers.

De scherpste columns van Koen Meulenaere en de foutste fotocartoons van Jan Nelis uit het voorbije jaar leest u in 'Het jaar van de Kaaiman'.

Lees verder