Diligence

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Mildheid is een eigenschap die men sneller zal aantreffen bij de redacteurs van De Tijd dan bij de columnisten. En meer jegens ondernemers of gedelegeerd bestuurders dan jegens politici. Sta ons toe u hiervan een treffend voorbeeld te geven.

Onlangs werd in deze krant een ontluisterende doorlichting gepresenteerd van alle flaters die de jongste jaren zijn geslagen bij Bpost. Zo, dat was wat. Met als klap op de vuurpijl der onkunde de 700 miljoen euro voor de Amerikaanse pakjesdienst Radial, waarmee tante Post nonkel Amazon eens in het zand zou doen bijten. De dag nadien waarschuwde Kaaiman al voor de nakende ramp, maar hij kende er uiteraard niets van.

Bon, inmiddels zijn de resultaten van het eerste kwartaal bekend en die waren zo abominabel dat elke aandeelhouder met gezond verstand zijn acties meteen de deur uitsmeet. Bpost is in een minimum van tijd meer dan 40 procent van zijn beurswaarde kwijt, twee miljard euro foetsie. Gelukkig moet dit noch in de begroting noch in de staatsschuld worden verrekend, of zelfs Hendrik Bogaert had zijn evenwicht moeten opgeven.

Hierna toonden onze redacteurs aan dat de machines in het dure nieuwe sorteercentrum Brussel X geen grote kartonnen dozen kunnen verwerken, evenmin kleine kartonnen dozen, al helemaal geen normale kartonnen dozen, en ook geen papieren enveloppes. Dat meer dan de helft van het personeel langdurig ziek thuis zit. Dat ze lijm zijn vergeten aan te brengen aan de achterkant van de nieuwe zegels van koning Filip. Dat de leveranciers weigeren om 20 procent van hun inkomsten van vorig jaar terug te storten zoals de CEO eiste. En dat bij de nieuwe fietsen voor de postbodes de zadelpin ondersteboven is vast gelast, wat bij een zware zak tot pijnlijke ongemakken leidt. En de fietspompen doen het niet omdat was gekozen voor een model zonder zuiger.

Er kan nu maar één vraag gesteld worden, veeleer retorisch van aard: ‘Is dit alles de schuld van CEO Koen Van Gerven?’

Kaaiman: ‘Natuurlijk is dat de schuld van CEO Koen Van Gerven, van wie anders? Van Flup de Facteur misschien?’

De redacteurs van De Tijd, barmhartig: ‘Alle problemen aan Van Gerven toeschrijven zou te simplistisch zijn.’

Twee dagen later volgde een groot interview met de postmeester, waarin die uitlegde dat de toestand nog veel dramatischer is dan in het artikel geschetst. ‘We staan op een brandend platform’, klonk het vertrouwenwekkend. Waarna hij ons, ondankbare klanten, eens flink de waarheid inpeperde. Als wij denken dat we een brief maar in zo’n rode postbus moeten droppen om hem nog dezelfde maand bij de bestemmeling te laten bezorgen, dan zijn we van een naïeve lichting. Met oudjaar een simpel gratis boekje met de krant mee opsturen? Te lang op de molen gezeten, zeker? Daarvoor dient de Post niet.

De Post dient om te gokken met bedrijfsovernames. En om de CEO een riante vertrekpremie te garanderen. Onze prognose: voor eind december. Kan Dominique Leroy de Post er niet bijnemen?

Lees verder