column

Een echte crisis

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Heeft Jan Tytgat geen tydgad, is hij zelf besmet, of hebben we hier te maken met een zoveelste geval van wetenschappelijke afgunst en nijd? Feit is dat we Jan van de hele coronaperiode nauwelijks of niet hebben gezien.

Virologen bij de vleet. Marc Van Ranst van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat en de hele nacht door op alle beschikbare radio- en tv-stations. Hij was verdorie meer op het scherm dan Rudi Vranckx. Rudi zag het gevaar te laat komen, wat vraagtekens plaatst bij zijn telkens zo subtiel gesuggereerde heldhaftigheid in oorlogsgebieden. Was hij daar even alert, dan was hij er niet meer. Hij wrong zich vorige week nog wel inderhaast binnen in én ‘De Afspraak’, én ‘Terzake’, én ‘First dates’, maar Van Ranst inhalen zat er niet meer in.

In het gekakel der virologen zweeg de toxicoloog. Hoewel je toch kunt argumenteren dat het coronavirus een vergif is. Erger alleszins dan fipronil, en toen dat zijn gloriedagen beleefde was Tygat uit de media al even moeilijk weg te slaan als Van Ranst vandaag.

Een uit de kluiten gewassen voedselcrisis, die hebben we nog nodig. De nood aan een noodregering zal dan snel doordringen. Zijn vader en zoon Verkest nog actief? Wat is er geworden van Marcel Colla? Die moest als minister van Volksgezondheid en Pensioenen, een logische bevoegdhedencombinatie, kort voor het einde van de regering Dehaene II nog ontslag nemen omdat er in één eike een pcb of drie te veel was aangetroffen. Datzelfde lot onderging Karel Pinxten, als minister van Landbouw verantwoordelijk voor elke kip en elk ei die, niet noodzakelijk in die volgorde, op ons grondgebied opdoken. Karel liep later van colère over van CD&V naar Open VLD, en werd voor die onderkruiperij beloond met een dik betaalde job in de Europese Rekenkamer. Of het rekenen, óf het kameren, één van de twee moet hem niet zo gelegen hebben, want het Europees Bureau voor Fraudebestrijding startte een corruptieonderzoek tegen hem dat zijn beslag zal krijgen voor het Europees Hof.

De dioxinecrisis werd op gang getrokken door veearts André De Stickere. Uit Roeselare! Waar veel onheil vandaan komt. Hoewel niet één Belg al was het maar een vervelend hoestje zou krijgen, werden alle eieren en andere zuivelproducten uit de rekken gehaald, alsmede alle slaatjes en gebakjes die met één van die bestanddelen waren ineen geflanst. Varkensvlees werd verboden, steakhouses en hamburgertenten moesten sluiten, en de mensen mochten zich enkel nog voeden met groenten en gewassen, waarin kort voordien dan weer te veel becquerels waren gemeten door de ontplofte kerncentrale in Tsjernobyl. Zeven miljoen kippen werden vermoord, zeshonderdduizend zwins, en twee lama’s die bestemd waren voor farmacommerciële doeleinden.

Dat was allemaal niet zo erg, maar door de dioxine-affaire werd Guy Verhofstadt premier. Kijk, dát was een crisis.

 

Lees verder