Et Dieu créa

Emmanuel Macron. ©AFP

Er leven niet veel mensen die geluk hebben gekend met een Brigitte. Ja, Hugo Camps, maar Hugo is dan ook een speciaal geval. Emmanuel Macron alvast niet.

Er was vooreerst Brigitte Trogneux, zijn lerares Franse literatuur en theater in het jezuïetenlyceum van Amiens. Die de hemel mag danken dat #metoo en Asia Argento pas later bekend werden, want een leerkracht van 41 die een minderjarige scholier van 17 in haar web en bed vangt, zou vandaag niet ongestraft passeren. Op Wikipedia lezen we: ‘Haar ouders waren de vijfde generatie chocolatiers in het familiebedrijf Chocolatiers Trogneux, vooral bekend om zijn macarons.’

Nu zegt Wiki net als Kaaiman nooit nee tegen een geintje, maar als dat waar is van die macarons, dan mogen we toch gewagen van een uitzonderlijk voorbeeld van een voorteken. Toen Emmanuel de ene Brigitte eindelijk onder de duim en in een kamer van het Elysée weggemoffeld had, manifesteerde zich vanuit Saint-Tropez een andere. Die torpedeerde met één vulgair woord bijna zijn hele regering. De minister van Milieu en Ecologische Transitie Nicolas Hulot werd door Brigitte Bardot uitgescholden voor lafaard eerste klasse en voor eum… voor eum… enfin dat vieze woord, en hij kon inpakken. Meteen lag het groene imago van het Macron-regime aan diggelen. En als er iets is wat de geheel uit imago opgetrokken Macron kan missen, naast nog een paar Brigittes, is het een geschonden imago.

Dat Hulot het niet lang zou trekken stond trouwens zoal niet in de sterren dan toch ook op zijn Wikipagina geschreven: begon als journalist! En er is maar één ding erger dan beginnen als journalist: eindigen als journalist. Persmuskieten die de wedde van politici beogen, brengen zelden meer aan dan miserie.

‘La Madrague’, aan de Plage des Cannebiers, daar woont Brigitte Bardot sinds mensenheugenis. Met haar honden, katten, ganzen, geiten, paarden, een koppige ezelin die ooit voor de rechtbank de castratie van de opdringerige ezel van de buren afdwong, en af en toe Hugo Camps. Hoe die daar is binnengeraakt, begrijpen wij niet, want wij hebben het ooit zelf geprobeerd: zonder succes.

Lang geleden was uw Kaaiman wielerverslaggever voor de radio en tot vreugde van het persheer kwam een rit van Parijs-Nice aan in Saint-Tropez, de streep lag pal voor de gendarmerie van Louis de Funès. Nu viel Saint-Tropez dik tegen, in maart is dat een uitgestorven gat, en dus besloten wij onze dagelijkse jogging eens langs een extra attractie te leiden. We wisten ongeveer waar die villa van BB lag en we moeten er erg dichtbij zijn geweest, want plots kwam een politieauto naast ons rijden. De agent, wiens opdracht het kennelijk was om alle gluurders weg te jagen, draaide zijn raampje omlaag en sprak: ‘Elle a des chiens très méchants, madame Bardot, vous me comprenez? Demi-tour.’

Later lazen wij dat het Camps wel is gelukt. Hij moet die honden, en die agent, iets slaapverwekkends hebben gegeven, misschien een van zijn artikels. Hugo en Brigitte werden zelfs goede vrienden. Ze delen naast innerlijke ook uiterlijke schoonheid, al heeft die van hem langer standgehouden dan die van haar.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content