column

Fractiedagen

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Beeld u in dat u de leider bent van een Europese politieke partij. Geen paniek, het is niet voor echt. Het zijn verkiezingen geweest, en twee van uw leden komen niet overeen. De ene heeft net twee zetels behaald, de andere dertien. Wie van de twee gooit u buiten?

Daar moet niemand lang over nadenken, behalve bij de Europese Volkspartij. De twee over wie we spreken, zijn Wooter Beek uit Leopoldsburg, in zijn eigen dorp pas derde (!) en nationaal naar het diepste dieptepunt in de geschiedenis van zijn partij gezakt, en Viktor Orbán uit Boedapest, nationaal 53 procent van de stemmen. Op vraag van de lilliputter (W.B. uit L.) werd de reus (V.O. uit B.) tijdelijk geschorst. Erger: een comité van zogenaamde wijzen zou toezicht houden op de strenge voorwaarden die het verloren schaap moest vervullen om weer bij de kudde te mogen. De wijzen, in volgorde van soortelijk gewicht: Herman Van Rompuy, Hans-Gert Pöttering, Wolfgang Schüssel.

Hoewel ze volgens kwatongen enkel tijd moesten rekken, zoals alle oudere staatsmannen die uit de mottenballen worden gevist, namen de drie wijzen hun taak zeer ter harte. Wekenlang lag Pöttering van onder een struik in Boeda met de verrekijker naar de gebeurtenissen in Pest te kijken, terwijl Schüssel vanuit Pest hetzelfde deed met Boeda. Op een afgelegen scheepskade hees Van Rompuy zich in een duikerspak om ongemerkt onder water de Donau over te zwemmen. Waarna hij tot zijn verrassing aan wal kroop in Praag, omdat hij per vergissing Moldau in plaats van Donau in zijn gps had ingetikt. Dat werd een geslaagde haiku.

De drie Bonds vielen tijdens hun spionagewerk van de ene verrassing in de andere. Want niet alleen lapte Viktor Orbán alle beperkingen inzake de behandeling van migranten en opposanten die hem waren opgelegd aan zijn laars, hij gooide nog wat extra dynamiet in het vuur door asielzoekers letterlijk uit te hongeren. In een kooi ernaast deed hij hetzelfde met een meute bloedhonden. Je kunt niet nóg verder gaan in het treiteren van het gezag dan wat Orbán deed en doet. Hij moet er dus uit, uit de EVP, maar die heeft op 26 mei zodanig veel zetels verloren dat ze moet opletten of ze wordt voorbijgereden door de socialisten, en opgejaagd door de liberalen.

Straks trekt Fidesz nog naar de Aldi van Guy Verhofstadt. Die heeft in het verleden genoeg bewezen dat hij om het even wie in zijn coalitie, partij of fractie haalt, als het hemzelf maar voordeel opbrengt qua macht, en nog meer qua inkomsten. Eind de jaren tachtig was hij zelfs de eerste om geheime besprekingen aan te knopen met Gerolf Annemans, om tot een versmelting van de PVV en het Vlaams Blok te komen. Toen dat niet lukte, ging hij roven bij de Volksunie en de SP. Verhofstadt taxeert zijn Aldi-fractie met zijn bekende overmoed op 106 zetels, maar dat valt nog te bezien. De 16 van de Britse LibDems moeten er al af. Als Emmanuel Macron tijdig bij zinnen komt, gaan de 21 van het zootje rond ‘La République en marche!’ ook verloren, en er zijn er 6 van de van corruptie verdachte Tsjechische premier Andrej Babis. Trek die 43 eraf, en er blijven 63 Aldi-zetels over, een verlies van 12.

Fraai schouwspel, de fractievorming in het Europees Parlement. Hoe zou het komen dat zoveel mensen anti-Europees stemmen?

Lees verder