Gerzost

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Onderzoeksbureaus bestuderen geregeld de scholingsgraad van kranten- en weekbladlezers, soms zelfs van televisiekijkers, en komen telkens tot dezelfde conclusie: het lezerspubliek van De Tijd is het hoogst opgeleide. Dat geeft meteen een indicatie over het niveau van redacteurs en redactrices van De Tijd, want dat een hoger opgeleide lezer zich zou baseren op wat een lager opgeleide journalist verkondigt, kan enkel bij De Morgen en daar zijn de lezers niet eens opgeleid, laat staan hoog. Uit diezelfde bevragingen blijkt dat weinig tot geen Groen-stemmers onder onze lezers schuilen. Dat tussen die twee vaststellingen een causaal verband bestaat, is niet onmogelijk.

Nu mogen we ons met zijn allen gelukkig prijzen, u zowel als wij, dat wij niet voor de verscheurende keuze staan door wie we onze partij moeten laten leiden: Meyrem Almaci of Björn Rzoska. De eerste compenseert haar tekort aan centimeters door een teveel aan decibels. Als je beneden wilt dat ze je boven horen, ben je wel verplicht hard te roepen. De tweede zouden we, bij afwezigheid van Wout Van Aert, beter inschrijven voor het WK veldrijden vanwege het gemak waarmee hij door de modder kronkelt, een typisch Vlaamse vaardigheid die hij met verve demonstreerde toen hij de liegende leider met beide knieën in het slijk gedrenkt smeekte om Groen in de Vlaamse regering op te nemen.

Indien zich niet snel een alternatieve kandidaat-voorzitter meldt, is Groen ten dode opgeschreven. Dan dreigt een herhaling van de catastrofe van 2003, nadat Agalev had deelgenomen aan de in vele opzichten maar vooral voor de ecologisten rampzalige regering-Verhofstadt I. Denken we aan het verbieden van flippo’s in zakjes chips, en van chocoladesigaretten rond Klaas. En aan het sterke televisie-interview dat Magda Aelvoet als minister van Volksgezondheid in haar tuin gaf, toen ze eerst stond uit te leggen dat de regering zich neerlegde bij de verplichte pcb-testen voor Belgisch vlees, waarna haar man vanuit de veranda riep ‘Magda! Telefoon! Verhofstadt!’, de minister als een spichtige muis naar binnen sprintte, achter het keukenraam minuten zichtbaar de levieten werd gelezen, en daarna beduusd terug de tuin in drentelde om voor dezelfde camera’s precies het tegendeel te beweren van wat ze net voordien had uitgekraamd.

Het resultaat volgde als altijd in het stemhokje: 2,4 procent! Geen enkele parlementair meer, niet in de Kamer en niet in de Senaat. Waarna Steve Stevaert, voorzitter van de sp.a, de groenen meesterlijk in zijn binnenzak stak door een van de gecoöpteerde Senaatszetels van de sp.a aan Jacinta De Roeck van Agalev te geven. Die dat van de partij dan nog moest weigeren ook, maar weigerde te weigeren, uit de partij stapte en lekker vier jaar in haar gekregen zetel bleef zitten. Als we het nog kunnen volgen, is ze intussen lid van Open VLD, vuilnisbak van politiek afvalligen.

We schetsen u maar wat in 2024 te gebeuren staat als de groenen hun gebrek aan politieke bekwaamheid blijven etaleren. Er is dan geen Stevaert meer om hen van verdwijning te behoeden. Wat die partij nodig heeft, is een externe kracht die de fusie met de sp.a in goede banen leidt. Nu ‘Zinzen & Van Cauwelaert’ door een zwakbegaafde uit het zendschema van de openbare nieuwsdienst is geschrapt, heeft Walter zeeën van tijd.

Lees verder