Goed gekozen

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Het koffiezetapparaat is stuk. Een ander zou van zijn melk zijn, of van zijn koffie, niet Kaaiman. Die houdt op weg naar Tour & Taxis halt bij een kleine elektrowinkel. Niemand in de zaak, dat valt mee. De deur open, daar klingelt een vrolijk belletje. Ze mogen van Karel Van Eetvelt zeggen wat ze willen, het lelijkste eerst, maar zijn kleine zelfstandigen weten hoe gezelligheid te creëren.

Ah, daar staan de koffiezetters, netjes in een rek. Even kijken, een simpele, moet niet kunnen stofzuigen of apps opslaan. Water opwarmen en door een zakje in een kan of thermos laten druppelen, verder niks. Hier: 50 euro, mooi rond bedrag, klaar.

‘Dag meneer!’ Daar is het mevrouwtje van de winkel, die kon op geen gepaster moment verschijnen. ‘Goed weer vandaag, hè meneer?’ Dat weet ik niet mevrouw, ik kom voor een koffiez… ‘Alhoewel, uit het zonneke is het maar friskes.’ Dat lijkt me niet onlogisch, maar ik kom niet om over het weer te kletsen. Indien ik over het weer wil kletsen, bel ik mijn goede vriend Frank Deboosere. Ik wens een koffiezetapparaat te kopen, en wel dit. U hoeft het niet in te pakken, ik neem het zo mee.

‘Dat is een Rowenta.’ Inderdaad mevrouw, zoals er duidelijk op staat. ‘We hebben er nog andere.’ Dat verrast me niet, een elektrozaak met slechts één koffiezetapparaat zou geen te beste ebitda kunnen voorleggen, vermoed ik. Maar ik neem deze. ‘Er zijn er ook met een grotere kan onder meneer, ik zal ze even laten zien.’ Neen, deze kan is groot genoeg. ‘We hebben hem ook in andere kleuren.’ Dat is fijn voor u, maar deze kleur is prima, komt overeen met die van de keukentegels, al zou ik niet direct weten wat die is. ‘Ik zal eens uitleggen hoe hij werkt meneer.’ Dat hoeft niet mevrouw, ik ben modern genoeg om te weten hoe een koffiezetter functioneert, ik heb zelfs een mobiele telefoon.

‘Dan niet hè, zeg. Ik zal zijn doos gaan halen in het magazijn, momentje.’ Neenee, u moet hem niet inpakken, dat heb ik toch al gezegd. ‘Ja, maar het garantiebewijs zit in de doos.’ Ik wil geen garantiebewijs. ‘Jamaar, als er dan iets aan mankeert?’ Aan een Rowenta mankeert niets. Behalve dat je het deksel van de thermos er nooit fatsoenlijk op geschroefd krijgt en dat je altijd morst bij het uitschenken. Maar dat probleem hebben ze al twintig jaar en het zal bij deze niet anders zijn.

‘Jamaar, ik zal het wel meebrengen, ik moet toch naar achter want u hebt recht op een doos gratis filterzakjes.’ Ik wil geen gratis filterzakjes, hier is 50 euro. ‘Zal ik een factuurke maken meneer? Ik kan daar altijd wat meer op schrijven als u dat wilt. Op welke naam moet ik het zetten?’ Op Vanwoestendonck, maar ik moet geen factuur voor 50 euro en als het hier nog lang duurt, geef ik u aan bij Karel Anthonissen. Mijn koffiezetter, nu!

Later die dag, weer thuis: wasmachine stuk! Na twintig jaar al. Geen risico meer, naar Vanden Borre! Tot een toegesnelde jongmens: ik wil deze AEG-wasmachine, ik betaal de volledige som nu, en zou u hem overmorgen kunnen leveren, de naam is Kaaiman. ‘Zeker meneer. Klopt dit adres en gsm-nummer nog? Als u even uw bankkaartcode wil intikken, hier is uw leveringsbewijs en waarborg. U krijgt morgen een sms met het uur waarop ze haar overmorgen brengen. Prettige dag nog.’

Voilà. Vier minuten! Karel Van Eetvelt moet zijn leden eens uitleggen dat er twee soorten klanten zijn: gewone en Kaaiman.

Lees verder