Heen en weer

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Indien op de kust van Noord-Afrika 800 Eritreeërs beslissen allemaal samen in één appelsienkist te kruipen om de Middellandse Zee over te steken en na 2 mijl omslaan en verdrinken, dan is dat niet hun schuld maar die van u.

Die indruk blijft hangen na de vele commentaren die ons deze week overspoelden over de drama’s op de Mare Nostrum. Jawel, ook de kapiteins van die overladen tobbes en de mensensmokkelaars die ze vullen, dragen een stukje van de verantwoordelijkheid, alsmede alle terreurregimes in Afrika en Eurazië, waarvan de meeste aan de macht kwamen nadat Guy Verhofstadt de vorige had verjaagd, maar de grootste schuld ligt toch weer bij Europa, dus bij u. Zo beweerde trouwens ook het Joenk zelf. Hadden ze maar eerder naar hem geluisterd, het was allemaal zo erg niet geweest. Maar: ze luisteren niet naar hem in Europa, dat hebben de laatste verkiezingen pijnlijk aangetoond.

Onvermijdelijk kwam ook Rudi Vranckx getuigen in Reyers eum Laat. Waarin Kathleen eum Cools eum alle eum wereld eum records eum eum zeggen eum ver eum pulverde. Ze moet toch zelf eens één keer durven te turven hoeveel eums ze zo op één avond over onze hoofden uitstrooit. Voorzie genoeg papier en een balpen of vier.

Vranckx kende in Somalië een arme weduwe die aan een charlatan 20.000 dollar had betaald om haar twee kinderen vanuit Tripoli in een kartonnen doos naar Napels te roeien. 20.000 dollar! Wat voor een Somalische weduwe al veel moet zijn om te hebben, laat staan om weg te gooien. En van Somalië naar Libië is ook niet bij de deur zouden wij denken. Met 20.000 dollar lijkt het dan eenvoudiger om in Mogadishu de trein te nemen naar Nairobi en daar het vliegtuig naar Milaan, businessclass. Maar wellicht onderschatten wij het probleem.

Volgens minister Jan Jambon, die nog vrienden bij de Kriegsmarine heeft gehad en dus ook in deze materie op praktijkervaring kan bogen, is het van het grootste belang de vluchtelingen te verhinderen om op Tripoli Plage in zo’n drijvende doodskist te stappen. Daarvoor dient in de eerste plaats in het verscheurde Libië een stabiel regime te worden geïnstalleerd. Pro memorie: Libië is het land waar vier jaar geleden kolonel Kadhaffi met alle in West-Europa voorradige machinaties van de macht moest worden verdreven teneinde er de democratie te vestigen. Met goed gevolg, we moeten het toegeven.

Indien daar nu een nóg stabielere regering aan de macht dient te worden gebracht dan de zeven die we in de plaats van de kolonel in het zadel hebben geholpen, is er maar één instantie die daarvoor kan zorgen: het International Institute for Democracy and Electoral Assistance uit Stockholm. En meer specifiek zijn secretaris-generaal, de heer Yves Leterme.

Hij kan alvast beginnen met een nieuwe grondwet te schrijven, zoals hij eerder deed in België en met meer succes in Jemen. Vroeger was het in Jemen maar zus en zo gesteld met de democratie. Geen goed bestuur. Toen kwam Leterme, legde de regels van recht en politiek vast, hertekende bestuurlijke niveaus en kiesarrondissementen, en veranderde het land in korte tijd in een voorbeeld voor de hele regio.

Indien dus Europa een krachtig antwoord wil formuleren op de drama’s met bootvluchtelingen, luidt dat: Yves Leterme. Wel zorgen dat hij op zee niet kan sms’en.

Lees verder