Heilig Land

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Eén open brief en één foto, meer is niet nodig om te voorspellen hoe de toekomst van de Palestijnen eruitziet: wreed slecht.

De open brief. Mede ondertekend door Willy Claes, Louis Michel, Frank Vandenbroucke, Karel De Gucht en Guy Verhofstadt. Zij eisen meer daadkracht van de Europese Unie - haha, u leest het goed: daadkracht van de Europese Unie - om de akkoorden van Oslo over de twee staten Israël en Palestina te doen respecteren.

De foto. Op het bordes van het Witte Huis poseren naast elkaar twee heren die beiden een blauw maatpak, een wit hemd, en een rode stropdas dragen. Het zijn Donald Trump en Benjamin Netanyahu. Ze hebben net afgesproken om de staat Israël uit te breiden tot het grondgebied dat onder koning David ressorteerde, en de staat Palestina in te krimpen tot drie tentenkampen: een in het noorden van Egypte, een in het westen van Jordanië, en een in het zuiden van Deurne.

Welk van die twee scenario’s maakt de beste kans werkelijkheid te worden, denkt u? En oh ja, de brief stond in De Standaard, ook dat nog. Boven de beroemde rubriek Correcties & Aanvullingen: ‘In de illustraties bij het rapport van de Vlaamse regering zijn de punten van Sven Gatz en Ben Weyts omgewisseld (DS 13 april).’

We lezen het epistel, opgesteld door 37 gewezen Europese premiers en ministers van Buitenlandse Zaken, en gericht aan de huidige ministers van Buitenlandse Zaken van de EU. ‘Geachte collega’s’, dat begint al goed. ‘De EU hecht veel belang aan multilaterale…’ Blablabla, even doorspoelen. ‘… met het oog op een tweestatenoplossing. Tot vandaag zijn de Oslo-akkoorden een mijlpaal in de trans-Atlantische samenwerking, ondanks een reeks tegenslagen. Helaas hebben de huidige bewindvoerders in de VS het oude Amerikaanse beleid overboord…’

Om een lang verhaal kort te maken: het is weer de schuld van Donald Trump. De reeks tegenslagen waarvan sprake trof vooral de Palestijnen die, net als hun verre voorgangers de Filistijnen, in een paar uithoeken van het land zijn teruggedrongen en daar al jaren zowel economisch als territoriaal gewurgd worden. Dit onder het toeziend oog van vele ondertekenaars van de open brief, die naast de in de EU gebruikelijke verspilling van immens veel belastinggeld weinig hebben verricht om een leefbare staat Palestina mogelijk te maken. Men zal moeten toegeven dat de Amerikaanse steun aan de staat Israël, onder deze en vorige presidenten, op zijn minst efficiënter is gebleken.

De 37: ‘Zo kan het niet verder.’ Nee, zo kan het niet verder, dat is juist. ‘Europa heeft de kans om onze gemeenschappelijke principes en ons langdurig engagement…’ Jaja, stoppen maar, verder lezen overbodig: daar komt niets van.

Als we zelf een steentje kunnen bijdragen om het Belgische engagement voor de tweestatenoplossing te versterken, zullen we het niet laten. Daarom stellen wij voor dat in de regering-Di Rupo II (Ecolo, Groen, PS, N-VA) Michael Freilich (N-VA) minister van Buitenlandse Zaken wordt. Tenslotte ijvert zijn partij ook in eigen land voor een tweestatenoplossing. Tot 26 mei toch.

Lees verder