Hwasong hij?

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Geweldig geschoten! Elfhonderd kilometer ernaast, het leek wel Lukasz Teodorczyk. We hebben het over de laatste raketproef van het Noord-Koreaanse leger waarbij een nucleaire tweetrapsraket rakelings over de hoofden van enkele verschrikte Japanners vloog. En vervolgens elfhonderd kilometer verder in de Stille Oceaan plofte, die op dat moment iets minder stil was.

En terwijl in Amerika kwieten tweeten, in Europa als gebruikelijk niemand beweegt, en de VN andermaal hun onvermogen tonen met een handelsboycot van lik-me-uniformvestje, werkten onze ingenieurs in stilte verder aan de waterstofbom die ons in staat zal stellen de imperialisten, die ons uit alle hoeken belagen, af te schrikken. De test zondag was geslaagd, gaf me dat een schok.

Onze raketten zelf zijn in orde, dat hebben de laatste proeven overtuigend bewezen. Aan onze Hwasong-12 mankeert niets, aan onze Hwasong-14 nog minder, aan onze Hwasongs-16, -18 en -22 moet nog wat finetuning gebeuren maar dat is een kwestie van details. Het zijn onze schutters die beter moeten leren mikken. Elfhonderd kilometer te ver, dat wekt niet veel vertrouwen. De raket was volgens westerse waarnemers dan wel met opzet ‘over’ Japan geschoten, maar alle vrienden van Noord-Korea, onder wie de Peter, de Raoul en de Kaaiman, weten dat de eigenlijke bedoeling was: er op. Er was vooraf op het hoogste militaire niveau zelfs discussie: waarom vuren naar Hokkaido, zestienhonderd kilometer van onze lanceerbasis in Sunan verwijderd, terwijl Hiroshima op slechts vierhonderd kilometer ligt. En daar zijn ze toch gewoon dat alle onheil uit de hemel komt, een mening die ze delen met de Grootloge van België.

De nauwkeurigheid moet groter de volgende keer, als het voor echt is. Toch was onze hoogste leider Kim Jong-un niet ontevreden, wat de toename van het aantal gevangenen gevoelig vertraagde. ‘Het was er wel naast,’ liet de Kim zich tegenover intimi ontvallen, ‘maar ze ging nogal ne gang.’ Exact hetzelfde als wat onze gewone leider opmerkte na het lezen van het recentste interview met Betteke in Humo. En van één ding, dat onze generaals al vermoedden, zijn we nu helemaal zeker: de raketafweer van de Japanners werkt niet. Pure nep, zoals de meeste Japanse producten. Denken we hierbij aan de Toyota Yaris, de krabsla, en de happoshu uit de buurt van Puurs.

De vele grappenmakers die in Pyongyang voor de goede luim zorgen stellen dat onze hoogste leider zelf raker zou schieten. U moet weten dat hij zopas opnieuw vader is geworden. Voor de derde keer, eentje nog en hij heeft onze gewone leider te pakken. Al wordt ook hierover twijfel gezaaid. Onze hoogste leider houdt, in tegenstelling tot onze gewone, zijn privéleven uit de boekskes, wat in Noord-Korea wel iets gemakkelijker is dan bij ons, en dus moeten we afgaan op onbetrouwbare Zuid-Koreaanse bronnen die beweren dat de bevalling al in februari heeft plaatsgevonden. Er wordt ook geroddeld over het feit dat onze first lady Ri Soi-ju de laatste tijd minder in het openbaar verschijnt. Iemand Veerle Hegge nog in het openbaar gezien?

Een raket, een waterstofbom en ne kleine: het was groot feest in Pyongyang. Onze gerespecteerde hoogste leider lachte nog breder dan anders, de Frans Bauer van de 38ste breedtegraad. En geloof Kaaiman maar, in plaats van al die Noord-Koreakenners die plots uit de grond rijzen: hij gaat wél op dat knopje duwen.

Lees verder